جاویدنام داریوش انصاری بختیاروند

موج گسترده اعتراضات و اعتصاب‌ها علیه حکومت جمهوری اسلامی از هفتم دی‌ماه ۱۴۰۴ در شهرهای مختلف ایران آغاز شد. فولادشهر اصفهان نیز از جمله شهرهایی بود که شهروندانش به این اعتراضات پیوستند. شامگاه چهارشنبه ۱۰ دی‌ماه ۱۴۰۴، داریوش انصاری بختیاروندی، شهروند ۳۷ ساله اهل فولادشهر و از طایفه بهداروند، در جریان اعتراضات جان خود را از دست داد. پیش از این واقعه، ویدئویی از داریوش منتشر شده بود که در آن ترانه حماسی لری «یار یار» را زمزمه می‌کرد. این ویدئو پس از جان‌باختنش بار دیگر در شبکه‌های اجتماعی به‌طور گسترده بازنشر شد و نام او را بیش از پیش در میان افکار عمومی مطرح کرد. بر اساس گزارش‌های منتشرشده از سوی منابع حقوق بشری و اطلاعات رسیده به ایران‌اینترنشنال، داریوش انصاری بختیاروندی در جریان اعتراضات بر اثر شلیک مستقیم نیروهای امنیتی هدف گلوله قرار گرفت و پیش از رسیدن به بیمارستان جان باخت. ایران‌اینترنشنال اعلام کرد که پس از بررسی هویت و مشاهده ویدئوی پیکر او، جان‌باختنش را تأیید کرده است. همچنین یکی از نزدیکان وی به این رسانه گفته است که او در میانه اعتراضات هدف گلوله قرار گرفت. سازمان حقوق بشری هه‌نگاو نیز در گزارشی اعلام کرد که داریوش انصاری بختیاروندی بر اثر شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر در فولادشهر کشته شده است. در مقابل، رئیس پلیس آگاهی استان اصفهان صبح پنجشنبه ۱۱ دی‌ماه، بدون اشاره به نام داریوش، از جان‌باختن «یک شهروند ۳۷ ساله» در فولادشهر خبر داد، اما علت مرگ را درگیری با افرادی ناشناس مقابل منزل او عنوان کرد و احتمال داد که این حادثه ناشی از اختلافات شخصی بوده باشد. ساعاتی بعد نیز خبرگزاری مهر از بازداشت چند مظنون خبر داد و اعلام کرد که تحقیقات پلیس همچنان ادامه دارد. روایت مقام‌های جمهوری اسلامی با گزارش‌های منتشرشده از سوی منابع حقوق بشری و اظهارات نزدیکان داریوش هم‌خوانی ندارد. افزون بر این، ویدئوهای منتشرشده از مراسم تشییع و چهلم او، که در آن حاضران از جان‌باختنش در جریان اعتراضات یاد می‌کنند، از سوی خانواده و نزدیکانش به‌عنوان شواهدی در رد روایت رسمی مطرح شده است. در نتیجه، چگونگی جان‌باختن داریوش انصاری بختیاروندی همچنان از جمله مواردی است که میان روایت نهادهای رسمی جمهوری اسلامی و گزارش‌های منابع مستقل و حقوق بشری اختلاف نظر جدی درباره آن وجود دارد. پیکر جاویدنام داریوش در روز ۱۲ دی‌ماه ۱۴۰۴ در فولادشهر ، در میان اندوه خانواده، دوستان و همشهریانش به خاک سپرده شد. مراسم تشییع او با حضور پرشمار آشنایان، بستگان و مردم منطقه برگزار شد؛ حضوری که نشان از احترام، همدلی و جایگاه او در میان کسانی داشت که برای بدرقه آخرین سفرش گرد هم آمده بودند.