Seyed Alireza Taheri Bajgirani

فرزند ايران و جان‌فداى ميهن، جاويدنام عليرضا طاهرى، جوانى ٢٣ ساله از فولادشهر اصفهان بود. او در شامگاه پنجشنبه ١٨ دى‌ماه، در پى فراخوان رضا پهلوى، به موج خروشان اعتراضات مردمى پيوست. همان شب، عليرضا در فولادشهر با شليك گلوله جنگى جان خود را از دست داد. خانواده او ساعت چهار بامداد به سردخانه باغ رضوان اصفهان مراجعه كردند، اما هيچ‌يك از مسئولان پاسخى درباره وضعيت پيكر او ندادند. سرانجام، شش روز بعد، در روز چهارشنبه، با پدر او تماس گرفتند و از او خواستند براى تحويل پيكر فرزندش مراجعه كند. خانواده، در ميان پيكر جان‌باختگان، بدن بى‌جان عليرضا را يافتند و همچون هزاران خانواده داغ‌دار، دل‌ناچار شدند تعهد دهند كه با هيچ رسانه يا خبرگزارى گفت‌وگو نكنند. سرانجام، صبح پنجشنبه، زير نظارت نيروهاى امنيتى، بين ساعت هشت تا ٩، پيكر عليرضا در زمانى از پيش تعيين‌شده به خاك سپرده شد. اما آن‌چه مراسم سوگوارى او را به «خاك‌سپارى اعتراضى» بدل كرد، حضور مردمى بود كه با طبل، دهل و پايكوبى نمادين، مرگ تحميلی را نپذيرفتند و ياد او را به فريادى از مقاومت تبديل كردند. بترسيد از روزى كه خانواده‌هاى داغ‌دار، در خاك‌سپارى عزيزان‌شان، مى‌رقصند و دست مى‌زنند. «خاكسپارى اعتراضى»