Mohammad Jabbari

جاویدنام محمد جباری، ۳۸ ساله و اهل کرج، همان جوانی است که تصویرش درحالی‌ که دری را یک‌تنه نگه داشته تا نیروهای سرکوبگر نتوانند وارد شوند، در یادها ثبت شده است. مردی جوان در برابر چندین مأمور وحشی حکومتی که با سلاح‌های سرد و گرم، با تمام قدرت تلاش برای ورود به ساختمانی را دارند که بسیاری از جوانان معترض به آن پناه آورده‌اند. بنابر گزارش‌ها، شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، این جوان دلیر همراه مردم شریف کرج در اعتراضات مردمی و انقلاب ایرانیان در پی فراخوان رضا پهلوی در برابر حکومت سرکوبگر جمهوری اسلامی شرکت کرد. یکی از نزدیکان او گفته است که محمد در آن شب در محله‌ی مصباح کرج به موج اعتراضات پیوسته بود؛ پس از شروع تیراندازی مأموران و حمله‌ی وحشیانه‌ی آن‌ها، محمد و چند جوان دیگر به سمت میدان هفت‌تیر و کوچه‌ی میری روانه شدند. آن‌ها در کوچه‌ی میری وارد ساختمانی شدند که درِ ورودی‌اش برای پناه گرفتن معترضان باز بود؛ محمد آخرین نفری بود که وارد ساختمان شد. او سعی کرد در را ببندد، اما دیر شده بود و وحوش جمهوری اسلامی لحظه‌ای بعد به پشت در رسیدند و برای دستگیری و کشتار معترضان قصد ورود به ساختمان را داشتند. محمد جباری که تنها راه نجات جوانان را بسته نگه داشتن در می‌دید، با تمام توانش یک‌تنه ایستاد تا فقط چند لحظه بیشتر زمان بخرد تا معترضان بتوانند در خانه‌ها پناه بگیرند. چند لحظه بعد مزدوران با هل دادن در و کوبیدن لگد، در را باز کرده و وارد ساختمان شدند و از فاصله‌ی یک‌متری با گلوله‌ی جنگی به او شلیک کردند. دوستانش او را برای رسیدگی پزشکی به درمانگاه بردند، اما از پذیرش او خودداری شد و در راه رساندنش به درمانگاه دوم، به دلیل خون‌ریزی زیاد، جانش را فدای ایستادگی‌اش برای هم‌وطنانش و وطنش کرد. حکومت پس از این وحشی‌گری، که تصاویرش به‌وضوح توسط دوربین‌های همان ساختمان ضبط شده، سعی در بسیجی جلوه دادن او کرد، اما خانواده بی‌درنگ در برابر این خواسته‌ی بی‌شرمانه ایستادند و پیکرش را با سربلندی در آرامستان کلاک کرج به خاک عزیز ایران سپردند.