Hamid Arzanlou

بعضی آدم‌ها فقط یک مسیر شخصی نمی‌سازند؛ یک خانواده، یک کارگاه و یک اعتبار جمعی را شکل می‌دهند. حمید ارزانلو یکی از همان آدم‌ها بود. او حدود ۵۲ سال عمر داشت. زندگی‌اش از دل یک خانوادهٔ کارگری آغاز شد و همراه پنج برادرش، پایه‌های مجموعه‌ای را گذاشتند که بعدها با نام «آیسا مبل کیان» شناخته شد. این مسیر حاصل تلاشی جمعی بود، اما حمید از چهره‌های اثرگذار و اصلی آن به شمار می‌رفت. او در بخش مدیریت فروش و ارتباط با بازار نقش داشت؛ سال‌ها حضور در بازار مبل تهران، شناخت دقیق از جریان کار و مسئولیت نمایشگاه‌های اصلی، بخشی از زندگی روزمره‌اش شده بود. او در کنار این نقش کاری، چهره‌ای شناخته‌شده برای اطرافیانش بود. گفته می‌شود اهل کمک به دیگران بود و در حد توانش به نیازمندان رسیدگی می‌کرد، بدون اینکه این موضوع بخشی از نمایش یا شعار باشد. در روزهای آغازین دی‌ماه، حمید نیز مانند برادرش، وحید، از همان ابتدا در جریان اعتصابات بازار مبل دلاوران حضور فعال داشت. او از دل همان صنف آمده بود و همراه دیگر همکارانش، در شکل‌گیری و ادامهٔ این اعتراضات نقش داشت؛ مسیری که از بازار شروع شد و به یکی از گسترده‌ترین اعتصابات صنفیِ شرق تهران تبدیل گردید. شامگاه نوزدهم دی‌ماه ۱۴۰۴، در تهرانپارس و در جریان تیراندازی، حمید با اصابت گلوله به‌شدت مجروح و به بیمارستان منتقل شد. او سه روز بعد، در بیمارستان جان باخت. مرگ او آغاز یک فقدان زنجیره‌ای بود؛ چرا که برادرش، وحید، نیز در همان مسیر، در همان بیمارستان و تنها با فاصله‌ای چندروزه از او، جان سپرد. حمید در نهایت در نقطه‌ای ایستاد که سال‌ها در آن زیسته بود؛ میان کار، خانواده و بازاری که زندگی‌اش را ساخته بود.