Mohammad Javad Ranjbar

جاویدنام محمدجواد رنجبر، ۵۳ ساله، پدر خانواده و اهل شهرضا، در جریان اعتراضات مسالمت‌آمیز روز ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ (۸ ژانویه ۲۰۲۶)، بر اثر اصابت گلولهٔ نیروهای حکومتی جان خود را از دست داد. دربارهٔ زندگی محمدجواد اطلاعات زیادی در دسترس نیست و متأسفانه خانوادهٔ ایشان نیز به پیام‌ها پاسخی ندادند. این موضوع چندان دور از انتظار نیست؛ زیرا بنا بر گزارش‌های منتشرشده، بسیاری از خانواده‌های جاویدنامان همچنان تحت فشار و نظارت نیروهای امنیتی و نظامی قرار دارند. با این حال، آنچه از روایت بستگان و دوستان او برمی‌آید، تصویری از مردی میهن‌دوست، مردم‌دار و مهربان است؛ انسانی با قلبی سرشار از عشق و محبت. این ویژگی‌ها را می‌توان در پیام کوتاه اما تأثیرگذار دخترش نیز دید که نوشته است: «بابای خوبم رفتی، اما ماندنی شدی و من برایت دلتنگ‌ترینم.» خواهرزادهٔ عزیزش نیز در سوگ او نوشته است: «دلم برات تنگه دایی‌جون؛ برای مهربونیت، برای دل پاکت، برای خاطرات قشنگمون. نام و یادت در قلب یک ایران زنده است.» او همچنین از محمدجواد به عنوان فردی یاد می‌کند که همیشه لبخند بر لب داشت و با خوش‌رویی و مهربانی در یاد اطرافیانش مانده است. محمدجواد رنجبر در میان دوستان و همکارانش نیز فردی محبوب و خوشنام بود. به گفتهٔ نزدیکان، او نسبت به سرنوشت مردم و کشورش بی‌تفاوت نبود و همواره دغدغهٔ ایران را داشت. او با انتشار تصاویر و یادبودهای جان‌باختگان، یاد آنان را زنده نگه می‌داشت و بدون هراس، انتقادهای خود را از عملکرد حکومت بیان می‌کرد. هر جا که فرصتی می‌یافت، صدای اعتراض خود را به گوش مسئولان می‌رساند. به گفتهٔ همشهریانش، محمدجواد رنجبر یکی از فرزندان شریف و قهرمان شهرضا در استان اصفهان بود؛ مردی که نام و یادش برای همیشه در قلب مردم شهرضا و ایران زنده خواهد ماند. هرچند اطلاعات اندکی از زندگی این جاویدنام در دسترس است، اما باور دارم که کمبود اطلاعات نباید باعث شود نام او از مجموعهٔ روایات ناراتا حذف شود. اگر خانواده، دوستان یا آشنایان محمدجواد رنجبر اطلاعات، خاطرات یا تصاویری از ایشان در اختیار دارند، از آنان دعوت می‌کنیم از طریق راه‌های ارتباطی ناراتا با ما تماس بگیرند تا کامل‌تر شود و یاد او هرچه شایسته‌تر ثبت و ماندگار بماند.