نەمر اسحاق قنبرنیا

جاویدنام اسحاق قنبرنیا، شهروند گیلک ۳۹ ساله، اهل خشکبیجار از توابع رشت و پدر دو فرزند بود. اطلاعات منتشرشده درباره او بسیار محدود و در برخی موارد نادرست است. در برخی روایت‌ها او ۳۵ ساله و پدر یک فرزند معرفی شده و تاریخ جان‌باختنش ۱۹ دی‌ماه ذکر شده است؛ اما طبق سنگ مزار این جاویدنام، او متولد ۱۳۶۵ و کشته‌شده در ۱۸ دی‌ماه بوده و بر اساس صفحه‌ی اجتماعی یکی از خویشاوندانش، صاحب دو پسر بوده است. این جاویدنام در شب نخست فراخوان رضا پهلوی در شهر خشکبیجار از توابع رشت، به جمعیت معترض و انقلاب ایرانیان پیوست و با گلوله‌ی سرکوبگران که قلبش را هدف گرفتند، جان خود را فدای وطن کرد. قلب پدری که برای ایران، برای کودکانش و برای آینده‌ی آنان می‌تپید؛ پدری که نتوانست در برابر نابرابری و ظلم سکوت کند و تنها نظاره‌گر حوادث باشد. پدری که با شجاعت، در شهری که در آن به دنیا آمده و جهان کوچک خود را ساخته بود، جان باخت تا به فرزندانش درس دلیری و ایستادگی بیاموزد. پیکر این پدر قهرمان، بدون برگزاری مراسم مذهبی و با تشویق حاضران در زادگاهش به خاک ایران سپرده شد. خانواده‌ی او بادکنک‌های سفید و مشکی را به یاد این جاویدنام به آسمان فرستادند و در مراسم چهلمین روز درگذشتش با نوای موسیقی و هلهله، یاد او را گرامی داشتند؛ تا سرکوبگران بدانند که عزیزانش به شجاعت او می‌بالند. در صفحه‌ی یکی از نزدیکانش این‌گونه نوشته شده است: «تو تاریخ بنویسید پدران و مادران شجاعی که به خاطر آینده‌ی بچه‌هایشان دست از زندگی کردن کشیدن، بنویسید دختران و پسران شجاعی که برای پس گرفتن خاک و کشورشان از جان و زندگی خودشون گذشتن…»