نەمر محمد رضایی

محمد رضایی، جوان ۲۳ سالهٔ اهل رشت، پس از زخمی شدن بر اثر شلیک گلوله، نه فقط با جراحت ناشی از تیراندازی، بلکه با روندی پرابهام در درمان نیز دست‌وپنجه نرم کرد؛ روندی که سرانجام شامگاه ۲۱ دی ۱۴۰۱ به جان‌باختنش انجامید. محمد روز ۱۸ دی‌ماه در محدودهٔ شهرداری رشت از ناحیهٔ شکم هدف گلوله قرار گرفت و به بیمارستان آریا منتقل شد. در نخستین مراجعه، تنها دو ساچمه از بدن او خارج شد و پس از پانسمان محل زخم، بدون آن‌که جراحی لازم برای بررسی و درمان کامل آسیب‌ها انجام شود، از بیمارستان مرخص شد. اما وضعیت او بهبود نیافت. با شدت گرفتن خون‌ریزی، بار دیگر به بیمارستان بازگردانده شد. تصویربرداری‌های انجام‌شده نشان داد که هنوز گلوله‌ای در بدنش باقی مانده است. با وجود این، به گفتهٔ نزدیکان محمد، ساعت‌ها اقدامی مؤثر برای درمان او صورت نگرفت و انتقالش به اتاق عمل تا حدود ساعت دو بامداد به تأخیر افتاد. پس از عمل نیز حوالی ساعت هفت صبح به بخش مراقبت‌های ویژه منتقل شد. پزشکان بعدتر به خانواده اعلام کردند که به دلیل گسترش عفونت، داروهای آنتی‌بیوتیک دیگر پاسخگو نیست و محمد به کما رفته است. او سرانجام شامگاه ۲۱ دی‌ماه جان خود را از دست داد. خانواده پس از انتقال پیکر به پزشکی قانونی با موضوعی تلخ و پرسش‌برانگیز روبه‌رو شدند؛ به گفتهٔ آنان، مشخص شد که جراحی مؤثری برای درمان آسیب‌های محمد انجام نشده و مجوز لازم برای عمل نیز صادر نشده بوده است. موضوعی که همچنان ابهام‌های فراوانی دربارهٔ نحوهٔ رسیدگی پزشکی به پروندهٔ او بر جای گذاشته است.