نەمر محمد زمانی

محمد زمانی، مهندس و مدیرعامل شرکت تانیس، سال‌ها در تهران زندگی و کار می‌کرد. با وجود فاصله از زادگاهش، پیوندش با روستای چهل‌زرعی شهرستان ایوان هیچ‌گاه گسسته نشد؛ همان‌جا که خانواده و خاطرات کودکی‌اش ریشه داشتند. او ۴۴ سال داشت و پدر دو فرزند، زانیار و گلاریس، بود. زندگی‌اش میان مسئولیت‌های کاری و خانواده می‌گذشت؛ روزهایی معمولی که قرار نبود ناگهان در میانهٔ یک زمستان ناتمام بمانند. ۱۸ دی، در جریان اعتراضات مردمی، محمد زمانی بر اثر اصابت تیر جنگی جان خود را از دست داد. خبری که از تهران به ایوان رسید، فاصلهٔ میان این دو نقطه را برای خانواده‌اش بی‌معنا کرد؛ اندوه، راه خود را زودتر از هر مسافری پیدا کرده بود. پیکر او را به زادگاهش بازگرداندند و در آرامستان چهل‌زرعی به خاک سپردند؛ جایی که امروز نامش بر سنگی حک شده، اما رد زندگی‌اش در حافظهٔ کسانی مانده که او را نه با عنوان مدیرعامل یا مهندس، بلکه با خنده‌ها، رفت‌وآمدها، دغدغه‌های روزمره و نقش پدری برای دو کودک به یاد می‌آورند. محمد زمانی از عزیزانِ کُرد بود؛ مردی که زندگی‌اش میان تهران و ایوان جریان داشت و سرانجام، خاک زادگاهش آخرین منزل او شد. متأسفانه منابع زیادی در مورد جاویدنام محمد زمانی وجود ندارد لذا این روایت در صورت تکمیل اطلاعات نویسنده و تحقیقات بیشتر قابل ویرایش و کامل شدن است. از عزیزانی که در این زمینه قادر به همکاری هستند خواهشمندیم از طریق لینک «تماس با ما» موجود در پلتفرم هرگونه اطلاعات تکمیلی در مورد جاویدنام محمد زمانی دارند در اختیار ما قرار دهند. پی‌نوشت: سن ذکرشده از روی منابع و پست‌های موجود می‌باشد در بعضی منابع ۴۱ و ۵۵ سال و در بعضی دیگر ۴۴ سال ذکر شده است.