Saeed Alinejad Kamalabadi

سعید علی‌نژاد کمال‌آبادی، معروف به سعید علی‌نژاد، شهروندی 37 ساله و اهل رفسنجان بود. او در سال‌های اخیر به شیراز نقل مکان کرده و در شهرک میانرود زندگی می‌کرد. بنا بر اطلاعات منتشرشده، سعید دبیر زیست‌شناسی بود؛ مردی که زندگی شخصی و حرفه‌ای خود را داشت. شامگاه پنجشنبه 18 دی‌ماه 1404، هم‌زمان با اعتراضات مردمی، خیابان‌های رفسنجان، صحنه‌ی تجمع شهروندانی بود که برای بیان اعتراض و خواسته‌های خود به خیابان آمده بودند. اما تجمعات با دخالت نیروهای حکومتی به خشونت کشیده شد. گزارش‌ها از برخوردهای…

سعید علی‌نژاد کمال‌آبادی، معروف به سعید علی‌نژاد، شهروندی ۳۷ ساله و اهل رفسنجان بود. او در سال‌های اخیر به شیراز نقل مکان کرده و در شهرک میانرود زندگی می‌کرد. بنا بر اطلاعات منتشرشده، سعید دبیر زیست‌شناسی بود؛ مردی که زندگی شخصی و حرفه‌ای خود را داشت. شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، هم‌زمان با اعتراضات مردمی، خیابان‌های رفسنجان، صحنه‌ی تجمع شهروندانی بود که برای بیان اعتراض و خواسته‌های خود به خیابان آمده بودند. اما تجمعات با دخالت نیروهای حکومتی به خشونت کشیده شد. گزارش‌ها از برخوردهای سرکوب‌گرانه، استفاده از گاز اشک‌آور و شلیک گلوله حکایت داشت. دود گاز اشک‌آور در فضای خیابان می‌پیچید، تنفس را دشوار می‌کرد و دید معترضان را مختل می‌ساخت. در چنین شرایطی، شهروندان برای دورشدن از دود و محدوده‌ی درگیری تلاش می‌کردند؛ در حالی که خطر برخورد خشونت‌آمیز و شلیک گلوله همچنان جان افراد حاضر در خیابان را تهدید می‌کرد. استفاده از گاز اشک‌آور در کنار شلیک سلاح گرم، فضای اعتراضات را به محیطی خطرناک برای شهروندان تبدیل کرده بود. سعید در همان شب، در خیابان سی‌متری رفسنجان، حوالی میدان فرمانداری، هدف شلیک گلوله قرار گرفت. گلوله به ناحیه‌ی قلب او اصابت کرد و جانش را گرفت. او در جریان اعتراضاتی جان باخت که شهروندان برای بیان خواسته‌هایشان در آن حضور داشتند؛ اعتراضی که برای او به بازگشت‌ناپذیرترین پایان ممکن رسید. نزدیکانش سعید را جوانی مهربان، وطن‌دوست و آزادی‌خواه توصیف کرده‌اند. او دبیر زیست‌شناسی بود و زندگی‌اش به کار، روابط انسانی و آینده‌ای گره خورده بود که می‌توانست سال‌های بیشتری ادامه داشته باشد؛ آینده‌ای که شامگاه ۱۸ دی‌ماه، در خیابان سی‌متری رفسنجان، از او گرفته شد. پس از جان‌باختن سعید، گزارش‌هایی درباره‌ی اعمال فشارهای امنیتی بر خانواده‌اش با هدف جلوگیری از برگزاری مراسم عمومی منتشر شد. بر اساس روایت‌های محلی، پیکر او در شرایط امنیتی و بدون پوشش گسترده‌ی رسانه‌ای به خاک سپرده شد. مراسم چهلم او نیز در اواخر بهمن‌ماه برگزار شد. ویدئویی از این مراسم در رسانه‌ها بازتاب یافت که در آن برادرش کبوتری سفید را به یاد او در آسمان رها می‌کند؛ تصویری از بدرقه‌ی برادری که دیگر باز‌نمی‌گردد و خانواده‌ای که باید با جای خالی او به زندگی ادامه دهد.