Sadegh Ghorbani

صادق قربانی، جوانی ۲۸ ساله و اصالتاً اهل ماسال، هرچند برخی رسانه‌ها او را اهل تالش معرفی کرده‌اند، کارشناس مهندسی پزشکی و بازرس کنترل کیفیت خودرو بود. جوانی پرتلاش که باور داشت هر آن‌چه در زندگی به دست می‌آید، باید حاصل تلاش و پشتکار باشد. تنها چهار ماه از عقدش گذشته بود و با همسرش در آغاز ساختن آینده‌ای مشترک قرار داشت؛ آینده‌ای که پر از آرزو، امید و برنامه بود. همسرش او را مردی عاشق خانواده توصیف می‌کند؛ انسانی مهربان، دلسوز و پر از رؤیا که همیشه از آینده بهتر سخن می‌گفت و دوست داشت با تلاش خودش به همه خواسته‌هایش برسد. او تنها به فکر زندگی خود نبود؛ آرزو داشت تا جایی که می‌تواند به کودکان کار و کودکان کم‌برخوردار کمک کند و باور داشت هیچ کودکی نباید از مهر و فرصت زندگی محروم بماند. در ۱۹ دی ۱۴۰۴، صادق قربانی در جریان اعتراضات خیابان سرقنات در منطقه قلعه‌حسن‌خان شهر قدس، بر اثر شلیک مستقیم گلوله جنگی نیروهای امنیتی جان‌فدای راه آزادی میهن شد. پس از جان‌باختن او، خانواده‌اش با فشارها و تهدیدهای امنیتی روبه‌رو شدند. بنا بر گزارش‌ها، مقام‌ها تلاش کردند علت مرگ او را تصادف جلوه دهند و تحویل پیکر تنها پس از امضای تعهد از سوی خانواده و پذیرش روایت اعلام‌شده از سوی فرمانداری امکان‌پذیر شد؛ در غیر این صورت، خانواده از دریافت پیکر محروم می‌شدند. سرانجام خانواده در ۲۲ دی‌ماه پیکر صادق را تحویل گرفتند. آیین خاک‌سپاری او روز ۲۳ دی در آرامستان بهشت فاطمه شهر قدس، قطعه ۴۷، برگزار شد و مراسم سوگواری نیز در ۲۶ دی‌ماه با حضور بستگان و دوستانش برگزار گردید. از صادق قربانی، علاوه بر یاد یک جوان تحصیل‌کرده و پرتلاش، تصویری از انسانی مهربان در ذهن نزدیکانش باقی مانده است؛ مردی که تنها چهار ماه از آغاز زندگی مشترکش می‌گذشت و هنوز فرصت زندگی با آرزوهایی را که برای خود و دیگران در سر داشت، پیدا نکرده بود.