Seyed Mahmoud Mousavi

محمود موسوی، سی ساله، ساکن جزیره قشم و مهندس برق، در هجدهم دی‌ ۱۴۰۴ در جریان سرکوب اعتراضات مردمی این شهر، با شلیک گلوله از پشت هدف قرار گرفت و جان باخت. محمود شهروندی عادی با زندگی ساده بود. او به کوه‌نوردی علاقه داشت، مسیرهای سخت و بکر جزیره را خوب می‌شناخت و گاهی ساعت‌‌ها در دل طبیعت قدم می‌زد. مغازه‌ای را در قشم اداره می‌کرد که محل رفت‌‌وآمد مردمی از اقشار مختلف بود. از سوی دوستان و آشنایان به عنوان فردی مهربان، انسان‌دوست و علاقه‌مند به حیوانات، به‌ویژه گربه‌ها، شناخته می‌شد. مجرد بود و آینده‌ای روشن در پیش داشت؛ برای گسترش کارش، سفر به نقاط دیگر کشور و شاید روزی ساختن خانواده‌ای کوچک، برنامه‌هایی در سر می‌پروراند. شاهدان محلی می‌گویند او روز ۱۸ دی بدون آن‌که مسلح باشد یا خطری برای کسی ایجاد کند، از پشت هدف شلیک مستقیم قرار گرفت. دوست صمیمی‌اش در یادداشتی نوشته بود: «دل من هم با محمود رفت. عشق واقعی و انسان بودن را به من یاد داد، به من پرواز کردن آموخت. فرشته‌ای بدون بال روی زمین بود.» محمود پس از کشته شدن به شهر اهواز منتقل شد و پس از حدود دو هفته پیگیری خانواده، در شرایط به شدت امنیتی، در آن‌جا به خاک سپرده شد. این انتقال و خاک‌سپاری در فضایی پر از محدودیت و فشار انجام گرفت؛ جایی که خانواده‌اش مجبور بودند با تدابیر شدید امنیتی روبه‌رو شوند تا بتوانند او را به خاک بسپارند. مرگ او نمونه‌ای از قتل شهروندانی است که تنها خواهان زندگی معمولی، امن و شرافتمندانه بودند. حق حیات که بنیادی‌ترین حق انسانی است، در جریان این سرکوب‌ها به شکلی گسترده و سازمان‌یافته نقض شد. محمود نه یک چهره سیاسی شناخته ‌شده، بلکه جوانی بود که در جزیره‌ای آرام زندگی می‌کرد، کار می‌کرد، به طبیعت علاقه داشت و به حیوانات مهر می‌ورزید. گلوله‌ای که از پشت به او خورد، نه فقط جسم او را، بلکه تمام آن آینده ساده اما پر از امید را نیز از بین برد. نام محمود موسوی را به یاد بسپاریم. مهندس برق سی ساله‌ای که در قشم، با شلیک از پشت، از میان ما رفت.