Soheil Sadeghi

در شامگاه پنج‌شنبه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، هم‌زمان با خیزش سراسری و در پاسخ به فراخوان‌های شاهزاده رضا پهلوی، سهیل صادقی، جوان ۲۰ساله و کارگر طلاساز ساکن تهران که به توصیف اطرافیان، جوانی شیفتۀ میهن، عاشق ایران و تک‌تک شهرهای آن بود و در دل آرزوی آزادی وطن را می‌پروراند، به معترضان در منطقۀ صادقیه (آریاشهر) پیوست. در همان شب، او به‌دست نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی و عوامل آن ربوده شد و بر اثر ضربات شدید و پی‌درپی باتوم به سر و متلاشی شدن جمجمه‌اش به‌دست نیروهای حکومت به قتل رسید. ​پس از آن، خانوادۀ صادقی پنج روز تمام در بی‌خبری مطلق و بیم و امید، بازداشتگاه‌ها و نهادهای امنیتی را زیر پا گذاشتند، درحالی‌که در ابتدا اطلاعات دروغینی مبنی بر زنده بودن او به آن‌ها داده می‌شد. سرانجام در ۲۳ دی‌ماه ۱۴۰۴، خانواده پیکر بی‌جان و آسیب‌دیدۀ او را در پزشکی قانونی کهریزک شناسایی کردند. ​با یافتن پیکر، فشارهای امنیتی و باج‌خواهی آغاز شد؛ ماموران، تحویل پیکر را مشروط به امضای تعهد کتبی دروغین مبنی بر «بسیجی بودن سهیل و کشته‌شدنش به دست معترضان» کردند و اعلام نمودند در صورت امتناع از این سناریوسازی، خانواده‌اش باید مبلغی تحت عنوان حق تیر یا هزینه‌های جاری پرداخت کنند. ​در نهایت، پس از طی این مراحل سخت و تحت خفقان شدید امنیتی، پیکر پاک این جوان میهن‌دوست در تاریخ ۲۵ دی‌ماه ۱۴۰۴ به خاک سپرده شد تا یاد و نام او به‌عنوان یکی از جان‌فدایان راه آزادی ایران در دل مردم و تاریخ مبارزات میهن جاودانه بماند. سهیل صادقی صادقیه (آریاشهر)