Mahan Haghighi

جاویدنام ماهان حقیقی، کشتی‌گیر ۲۱ ساله‌ی گیلک، در شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، در پی فراخوان رضا پهلوی و در جریان انقلاب ایران، به‌دست مأموران جمهوری خون‌خوار اسلامی کشته شد. ماهان حقیقی مقابل چشمان برادر کوچکش، در جلوی منزل، هدف اصابت گلوله‌ی جنگی مزدوران جمهوری اسلامی از ناحیه‌ی سر قرار گرفت. او با وجود سن کم، کشتی‌گیری بااستعداد و علاقه‌مند بود که به مقام قهرمانی استان نیز دست یابد. خانواده‌ی ماهان برای دریافت سریع‌تر پیکر جوان بی‌گناه‌شان مجبور به پرداخت پول و رشوه به راننده‌ی آمبولانس شدند. این خانواده همچنین تحت‌فشار شدید دستگاه‌های دولتی و حکومتی برای تحریف واقعیت جان‌باختن ماهان قرار گرفتند تا اعلام کنند که فرزندشان به دست «تروریست‌ها» کشته شده است. خانواده، استوار بر حقیقت پافشاری کردند و به تهدیدهای مقام‌های امنیتی تن ندادند و سرانجام، با وجود تمام فشارها، پیکر پاک او را در ۱۹ دی‌ماه به خاک پاک ایران سپردند. در مراسم چهلمین روز فقدانش، خانواده مراسمی نمادین از عروسی برپا کردند و نامزد ماهان با لباس سفید و دسته‌گل بر مزار حاضر شد تا آرزوی یک خانواده و یک عشق، حتی به‌صورت نمادین و برای چند لحظه، به ثمر بنشیند؛ آرزویی که با بی‌رحمی مزدوران جمهوری اسلامی در دل‌هایشان دفن شد. اشک‌های مادر مهربان، خواهر و برادرانش و تلاش پدر برای شنیده شدن روایتش و جاودانه شدن نامش، دل هر انسانی را به درد می‌آورد. ماهان نماد نسلی بی‌گناه با آرزوهای کوچک برای زندگی‌ای ساده و معمولی بود که صدای اعتراضش به بی‌عدالتی و آزادی‌خواهی‌اش با گلوله برای همیشه خاموش شد. ستاره، نامزد ماهان، در صفحهٔ اجتماعی‌اش این‌گونه نوشت: «یادته می‌گفتی تو سفید بپوش، من سیاه… تو عروس شو، من با ماشین دورت بگردم. دیروز نبودی، عروست تنها بود. جفت‌مون به آرزومون نرسیدیم، حسرت شدی برام. دیروز عروسی‌مون بود، دوستات و فامیلات سنگ‌تموم گذاشتن، ولی حیف… عروس بی‌داماد بود.» پدرش، مهران حقیقی، نیز نوشت: «مرسی از دوستان و هم‌وطنان ایرانی از خارج کشور که در غم ما شریک بودید. سنگ‌تمام گذاشتید که امثال پسر من که در راه وطن مرد، جاویدان باشند.» او در پستی دیگر نوشت: «ماهان جان، کاری که منِ پدر فقط تونستم برات بکنم این بود که جهانی‌ات کردم تا به آرزوت برسی.»