Amir Hossein Moradivafa

AmirHossein Moradiva, 22, was shot and killed by the Islamic Republic's repression agents during the protests in Kermanshah on Thursday, January 8, 2026 He was wounded in the face by a sniper shot from the "Karnachi" neighborhood of Kermanshah. People present at the scene tried to stop the bleeding and take him to the hospital.

آشنای جاده‌ها بود و مسافر گذرگاه‌های پیچ‌ در پیچ. به‌وقت سپیده‌دم کرمانشاه، امیرحسین مرادی وفا از میان جاده‌ها می‌گذشت تا دارو را به روستاهای دور برساند؛ روستاهایی که نشانشان شاید در هیچ نقشه‌ای پیدا نبود، اما برای او هر کدام نشانی بودند از خاکی که دوستش داشت و برای درمان ساکنانش راه دراز جاده را می‌پیمود. او کارش همین بود و آن را هم با عشق و تمام توان انجام می‌داد. امیرحسین مرادی وفا بیست‌ودو سال داشت. در شش‌سالگی، مرگ، سایه‌ی پدر را از زندگی‌اش ربود. او خیلی پیش‌تر از آنکه سال‌ها بگذرند، بزرگ شد و سهم سنگینی از زندگی را زودتر از سنش پذیرفت. شرارت دنیا اما نگذاشت امیرحسین رویاهای کودکی‌اش را دنبال کند. پنجشنبه، ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، گذرگاه زندگی‌اش به محله‌ی کرناچی رسید. آن شب، او مانند دیگر هم‌قطارانش برای آزادی و آزادگی به میدان آمد. ناگهان در میان هیاهوی معترضان، آتش گلوله بر سرشان فرو ریخت. گلوله‌ای صورت امیرحسین را نشانه گرفت، از صورتش رد شد و در گلویش نشست. مردم دور او جمع شدند. دست‌هایی برای بند آوردن خون و صداهایی برای رساندنش به بیمارستان تلاش کردند تا شاید بتوانند زندگی را به امیرحسین جوان بازگردانند؛ اما جراحت عمیق‌تر از آن بود که تلاش کادر پزشکی بتواند نجاتش دهد. خونریزی مهار نمی‌شد. زور مرگ از زندگی بیشتر بود، چرا که مرگ را مردان شروری هدایت می‌کردند که در کوله‌هایشان قدرت، سلاح و زور داشتند. بعد از جان سپردن امیرحسین، خانواده‌اش دو روز در جست‌وجوی پیکرش سرگردان بودند تا سرانجام او را در پزشکی قانونی یافتند. در گواهی فوت، عبارتی نوشته بودند که هیچ نسبتی با واقعیت نداشت: «علت مرگ: برخورد جسم سخت.» نه نامی از گلوله بود نه ردی از تیرِ از صورتش گذشته. فقط جسم سخت: جسم سختی که سالیان سیاهی‌ست در دست پلید انسان‌های روزگار است تا جان زندگی را بگیرند. حتی زهرشان را در آخرین بدرود هم ریختند. مأموران امنیتی شرط گذاشتند که در سکوت و خلوت، بدون هیچ آیینی، فقط با همراهی نزدیک‌ترین بستگان، امیرحسین را به خاک بسپارند. این‌گونه پسر جوان و پویای کرمانشاه، بیستم دی‌ماه، در خاک آرام گرفت. او دیگر نیست تا در جاده‌های کرمانشاه دارو به روستاییان برساند. او رفته است، اما یادش در دامنه‌های فرخشاد، سفیدکوه و سنگ‌نگاره‌های طاق بستان، برای همیشه طنین‌انداز می‌شود.