Milad Afrookhteh

Gilak citizen from Sangar, athlete, footballer and goalkeeper trainer. Shot on Motahari Street in Rasht during nationwide protests by forces of the Islamic Republic of Iran. After being shot, people and friends moved his body about 200-300 meters to Hajiabad Street area and placed him inside his personal car. To avoid sensitivity from security forces, those present contacted Milad's brother saying he was injured and had a headache, asking him to come take Milad home. The brother came with his wife and young child, unaware of the severity of the injury, but upon opening the car door found it soaked in blood.

جاویدنام میلاد افروخته، شهروند ۳۳ ساله‌ی گیلک، متولد سال ۱۳۷۱ در شهر سنگر، دروازه‌بان سابق و مربی فوتبال بود. میلاد در دهه‌ی ۹۰ دروازه‌بان تیم‌های لیگ استانی گیلان بود و در سال‌های گذشته با دریافت مدرک مربی‌گری، فعالیت خود را در تیم‌های فوتبال کودکان و نوجوانان در شهر رشت آغاز کرده بود. او در شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، در پی فراخوان رضا پهلوی، به اعتراضات مردمی و انقلاب ایرانیان در شهر رشت پیوست. میلاد در خیابان مطهری رشت به جمع مردم معترض پیوست و با شلیک دو گلوله‌ی جنگی توسط مزدوران جمهوری اسلامی، جان خود را فدای میهن کرد. فردی که از پنجره صحنه‌ی کشته شدن میلاد را دیده بود، به مادر او گفته است: «پسرت در لحظه‌ی آخر خودش را سپر کرد تا بقیه تیر نخورند.» پس از اصابت گلوله، دوستانش او را چندصد متر دورتر، به خودروی شخصی‌اش در محدوده‌ی خیابان مطهری منتقل کردند. به گفته‌ی یک منبع مطلع، حاضرانِ در محل برای جلوگیری از حساسیت نیروهای امنیتی، با برادر میلاد تماس گرفته و گفته‌اند که او دچار ضربه در ناحیه‌ی سر شده و سرش درد می‌کند و از او خواسته‌اند برای بردن میلاد بیاید. برادر میلاد بدون اطلاع از شدت جراحت، به همراه همسر و فرزند خردسالش به محل آمد اما پس از باز کردن درِ خودرو با صحنه‌ای مواجه شد که داخل ماشین غرق در خون بوده است. گویا این خانواده‌ی داغ‌دار، توانایی پرداخت پول تیر به مزدوران را نداشته‌اند و برای گرفتن پیکرِ عزیزشان، مجبور شده‌اند بسیجی بودن او را بپذیرند؛ سناریوی تکراریِ رژیم که بر همگان عیان است. خانواده‌ی این جان‌فدای میهن، تحت‌فشار مأموران جمهوری اسلامی، پیکر میلاد را به‌صورت شبانه و بدون حضور دوستان و اقوام و حتی بدون برگزاری مراسم سوگواری، در سکوت و فضای امنیتی در آرامستان چوبنه به خاک سپردند. نیروهای حکومت و بسیجی‌های مسلح حتی در چهلمین روز درگذشت او نیز خانواده‌اش را راحت نگذاشتند و به خودروهای حاضران آسیب زدند. همچنین گفته شده است که این وحوش حکومت جمهوری اسلامی، در مزارع اطراف آرامستان به حیوانات نیز رحم نکرده و یک رأس گاو را کشته‌اند.