Abbas Khadem

Sports coach from Rostamabad in Rudbar County. Killed after being shot directly by government forces during protests. Died after live bullet struck his neck. Government forces used direct gunfire and tear gas, targeting dozens including women and children

جاویدنام عباس خادم، شهروند ۴۷ ساله‌ی گیلک، مربی پرورش اندام و اهل رستم‌آباد بود. او هفت‌سال پیش همسرش، آنا بدری، را از دست داده و از آن زمان به تنهایی بار بزرگ کردن تنها فرزندش، آرسام ۱۲ یا ۱۴ساله، را به دوش کشیده بود. عباس خادم در شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، در پی فراخوان رضا پهلوی به مردم معترض و انقلاب ایرانیان در رستم‌آباد پیوست. گزارش‌ها و شواهد نشان می‌دهند که در تمام شهرهای ایران مردم میلیونی در تجمعات حضور داشتند و سرکوبگران از انبوه جمعیت و ناتوانی در کنترل آن وحشت زده شدند. مردم، گمان کرده بودند نیروها گریخته‌اند و برای لحظاتی در خیابان به رقص و پایکوبی پرداختند. اما حکومت جمهوری اسلامی برای بازپس‌گیری خیابان، برق را قطع کرد و کشور را در خاموشی مطلق فرو برد. اینترنت و شبکه‌های تلفن نیز قطع شدند و مردم در میان دود گاز اشک‌آور و آتش، بدون سلاح و راه فرار، گرفتار شدند. نیروهای سرکوبگر از بالای ساختمان‌ها، مساجد و پایگاه‌های بسیج به آنان شلیک کردند. در این میان، عباس نیز با شلیک گلوله‌ی تک‌تیرانداز از بالای ساختمان بسیج به قلبش، جان خود را فدای ایران کرد. برای ترخیص پیکر، پولی از خانواده گرفته نشد اما از آنان تعهدنامه‌ای مبنی بر خاک‌سپاری با حضور تنها بیست‌نفر گرفته شد. در مراسم چهلم، تنها پسرش، به تنهایی ایستاد و با غرور بر آرمان و راه پدر مهر تایید زد و این‌چنین گفت: «مشت‌هايمان را درهم گره بزنيم. یک ملت، يک پرچم و يک شعار براى ايرانى آباد و آزاد. پاينده ايران.» این پدر قهرمان! با وجود آنکه تنها تکیه‌گاه پسرش بود، در خانه ننشست و فریاد اعتراض را به خیابان برد تا شاید فردای فرزندان ایران روشن و آزاد باشد. پدر برای آرمانش جان داد و پسرش، استوار بر پاهای کودکی‌اش، دلیرانه و بدون هراس، لزوم ایستادگی و ادامه راه آزادی را فریاد زد. گر پدر رفت، تفنگ پسری هست هنوز…