Meysam Ghamamno

جاویدنام میثم غمام‌نو، چهل‌وچهار ساله، پدر دو فرزند، از کسبه خوش‌نام حسن‌آباد تهران و نایب‌رئیس ابزارفروشان تهران بود. سال‌ها در حوزه تجارت ابزارآلات و کسب‌وکارهای آنلاین فعالیت می‌کرد و بسیاری او را نه فقط به عنوان یک تاجر موفق، بلکه به عنوان مردی خوش‌نام، نیکوکار و مسئولیت‌پذیر می‌شناختند. بخشی از وقت و درآمدش را صرف امور خیریه می‌کرد و هرجا فرصتی برای کمک به دیگران بود، از آن دریغ نداشت. نزدیکانش می‌گویند دغدغه ایران، آینده مردم و ساختن کشوری آباد و آزاد، همواره در صحبت‌هایش حضور داشت و باور داشت هرکس باید سهم خود را برای بهتر شدن میهنش ادا کند. نوزدهم دی‌ماه ۱۴۰۴، در میدان کاج سعادت‌آباد، هنگامی که برای کمک به یکی از شهروندان پیش رفته بود، هدف شلیک مستقیم نیروهای حکومتی قرار گرفت. گلوله‌ای به شکم و کبد او اصابت کرد؛ آن هم در برابر چشمان عزیزانش. میثم را در حالی که به‌شدت مجروح شده بود به بیمارستان منتقل کردند و پزشکان برای نجات جانش تلاش کردند، اما شدت جراحات به اندازه‌ای بود که امیدها هر روز کمرنگ‌تر می‌شد. او پنج روز با مرگ جنگید؛ پنج روزی که خانواده‌اش چشم‌انتظار معجزه بودند. سرانجام در بیست‌وچهارم دی‌ماه، بر اثر آسیب‌های ناشی از اصابت گلوله، جان خود را از دست داد و خانواده‌اش در سوگی سنگین فرو رفتند. پس از جان‌باختن میثم، نیروهای امنیتی خانواده را تحت فشار قرار دادند تا در اعلام علت مرگ، اصابت گلوله را انکار کرده و بگویند او بر اثر مشکلات کبدی جان باخته است؛ ادعایی که با واقعیت فاصله داشت، زیرا یکی از گلوله‌ها کبد او را هدف قرار داده بود. با این حال، خانواده حاضر نشدند این روایت تحمیلی را بپذیرند و بر حقیقت آن‌چه بر میثم گذشته بود، ایستادگی کردند. مراسم چهلم جاویدنام میثم غمام‌نو با حضور خانواده، بستگان، دوستان و همکارانش برگزار شد؛ جمعی که آمده بودند تا یاد مردی را زنده نگه دارند که زندگی‌اش را با کار، نیکوکاری و عشق به ایران گره زده بود. نام او برای بسیاری تنها یادآور یک کاسب خوش‌نام نیست؛ بلکه یاد مردی است که در لحظه خطر نیز به جای آن‌که از صحنه دور شود، برای کمک به انسانی دیگر قدم برداشت و همان انتخاب، آخرین فصل زندگی‌اش را رقم زد.