Arvin Moradi Tavaghoh

15-year-old teenager shot with direct fire from military weapons by Khamenei's suppressive forces just one day after his birthday in Shahriar, Tehran, alongside his mother. He was passionate about stars and astronomy, a teenager with big dreams whose future was extinguished by bullets. Shot as part of organized crime and targeted killing of civilians during Iran's national uprising.

پانزده شمع روی کیک روشن بود و خانواده دور هم ایستاده بودند. عکس گرفتند، خندیدند و تولد پانزده‌سالگی‌اش را جشن گرفتند؛ تولدی که قرار بود آغاز سال تازه‌ای از زندگی او باشد. آروین از آن نوجوان‌هایی بود که انگار همیشه چیزی برای کشف کردن پیدا می‌کرد. چند سال پیش، آسمان توجهش را جلب کرده بود. همان کنجکاوی او را به کلاس‌های مرکز نجوم تهران رساند. دوره‌ها را گذراند، مدرک ستاره‌شناسی و نجوم گرفت، اما آموختن برایش به همان‌جا ختم نشد. مدتی بعد، شطرنج بخشی از روزهایش شد. ساعت‌های زیادی را پای صفحهٔ شطرنج گذراند تا سرانجام مدرک مدرسهٔ بین‌المللی شطرنج را به دست آورد. بعد، زبان انگلیسی را در مؤسسهٔ کودکان برتر آموخت؛ زبانی که دریچه‌ای تازه به روی دنیایی بزرگ‌تر برایش باز می‌کرد. میان همهٔ این‌ها، نوشتن را هم رها نکرد. هر علاقه، او را به علاقه‌ای دیگر می‌رساند و هر آموختن، راهی برای آموختن بیشتر می‌شد. سه روز از تولدش گذشته بود. در پی اعتراضات سراسری مردم، روز ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، آروین مرادی توقع در شهریار هدف شلیک گلولهٔ جنگی نیروهای امنیتی قرار گرفت و به‌شدت مجروح شد. او را به بیمارستان منتقل کردند. پزشکان برای نجات جانش تلاش کردند و خانواده ساعت‌هایی را با امید به شنیدن خبری خوب پشت سر گذاشتند. اما شدت جراحات بیشتر از آن بود که درمان بتواند کاری از پیش ببرد. صبح ۱۹ دی، آروین مرادی توقع جان باخت. او پانزده سال داشت. از آروین، تصویر نوجوانی به جا مانده است که جهان را با پرسیدن، آموختن و نوشتن می‌شناخت.