Pouya Norouzi Mofrad

«داداش قهرمانم، کمربندت رو زمین موند اما غیرت، تلاش و اسمت تا همیشه بالا می‌مونه.» این جمله در متنی منسوب به خواهر پویا نوروزی مفرد، پس از جان‌باختن او منتشر شد؛ جمله‌ای که سال‌های تمرین، مسابقه و قهرمانی او را در تصویر کمربندی باقی‌مانده خلاصه می‌کرد. پویا نوروزی‌مفرد، تکواندوکار 27 سالهٔ اهل نورآباد ممسنی بود. رسانه‌ها بیشتر او را با نام کوتاه‌تر «پویا نوروزی» معرفی کرده‌اند، اما نام کامل او در فهرست منتشرشدهٔ اسامی جان‌باختگان دی‌ماه 1404، «پویا نوروزی‌مفرد» ثبت شده است. پویا از نوجوانی…

جان باختن پویا نوروزی مفرد 27 ساله در ایران نورآباد ممسنی مسیر بهشت زهرا به مرکز شهر / محدوده گزارش‌شده بلوار هفت‌تیر اطلاعات محل خاکسپاری نام آرامگاه: آرامستان روستای آبگشنه، از توابع نورآباد ممسنی توسط سام تاریخ تولد: ۱۳۷۷/۰۳/۰۶ تاریخ روی دادن روایت: ۱۴۰۴/۱۰/۲۰ تاریخ نگارش: ۱۴۰۵/۰۳/۲۶ مسیر بهشت زهرا به مرکز شهر / محدوده گزارش‌شده بلوار هفت‌تیر, نورآباد ممسنی, ایران ذخیره تصویر «داداش قهرمانم، کمربندت رو زمین موند اما غیرت، تلاش و اسمت تا همیشه بالا می‌مونه.» این جمله در متنی منسوب به خواهر پویا نوروزی مفرد، پس از جان‌باختن او منتشر شد؛ جمله‌ای که سال‌های تمرین، مسابقه و قهرمانی او را در تصویر کمربندی باقی‌مانده خلاصه می‌کرد. پویا نوروزی‌مفرد، تکواندوکار ۲۷ سالهٔ اهل نورآباد ممسنی بود. رسانه‌ها بیشتر او را با نام کوتاه‌تر «پویا نوروزی» معرفی کرده‌اند، اما نام کامل او در فهرست منتشرشدهٔ اسامی جان‌باختگان دی‌ماه ۱۴۰۴، «پویا نوروزی‌مفرد» ثبت شده است. پویا از نوجوانی تکواندو را جدی دنبال می‌کرد. او در رقابت‌های استانی و کشوری به مقام قهرمانی رسیده بود و در سال‌های ابتدایی دههٔ ۱۳۹۰ به تیم ملی نوجوانان تکواندو دعوت شد. ویدیویی که پس از جان‌باختنش منتشر شد، او را با لباس تکواندو و در فضای مسابقه نشان می‌دهد؛ تصویری از دوره‌ای که زندگی‌اش با تمرین، مبارزهٔ ورزشی و کمربند قهرمانی پیش می‌رفت. نزدیکانش او را جوانی شوخ‌طبع، بی‌شیله‌وپیله، بامعرفت، شجاع و میهن‌دوست توصیف کرده‌اند؛ کسی که به گفتهٔ آنان به آزادی امید داشت و حضورش با شادی همراه بود. پویا مجرد بود، یک خواهر و یک برادر داشت و مدتی در باشگاهِ بیلیاردی که اجاره کرده بود کار می‌کرد. شنبه ۲۰ دی ۱۴۰۴، مردم نورآباد برای تشییع پیکر کامیاب احمدی، بوکسور ۳۰ ساله‌ای که دو روز پیش‌تر جان باخته بود، گرد آمدند. پس از پایان مراسم، جمعیت از بهشت زهرا به سوی مرکز شهر حرکت کرد. به روایت شاهدان، نیروهای حکومتی از آغاز این حرکت به سوی مردم شلیک کردند و از بالای برخی ساختمان‌ها نیز تیراندازی می‌شد. ایران‌وایر نوشته است که پویا در صف‌های جلوی جمعیت قرار داشت و همان‌جا گلوله خورد. هه‌نگاو نیز نام او را در میان جان‌باختگان اعتراضات نورآباد ممسنی ثبت کرده و محل تیراندازی را محدودهٔ بلوار هفت‌تیر گزارش کرده است. پس از مجروح‌شدن، مردم پویا را به بیمارستان رساندند. پزشکان برای نجات او جراحی را آغاز کردند، اما او در اتاق عمل جان باخت. پس از مرگ پویا، خانواده‌اش با فشار امنیتی روبه‌رو شدند. براساس گزارش ایران‌وایر، از خانواده خواسته شده بود بپذیرند که او عضو بسیج بوده است؛ روایتی که خانواده نپذیرفت. همچنین به آنان گفته شده بود تنها دو نفر اجازهٔ شرکت در خاک‌سپاری را دارند. با وجود این محدودیت، خبر در نورآباد پیچید و جمعیت زیادی برای وداع با پویا آمدند. پیکر او دو شب پس از جان‌باختن، در روستای آبگشنه از توابع نورآباد ممسنی به خاک سپرده شد. مراسمی که قرار بود محدود بماند، با حضور مردمی برگزار شد که پویا را ورزشکار شهر خود می‌دانستند و برای بدرقه‌اش آمده بودند. پویا سال‌ها برای بستن کمربند تکواندو تمرین کرده بود. پس از ۲۰ دی، همان کمربند در متن منسوب به خواهرش به نشانهٔ نبودن او تبدیل شد؛ چیزی که باقی ماند، در حالی که صاحبش دیگر برای تمرین، مسابقه یا بازگشت به خانه حضور نداشت.