Mohammad Reza Alvandi

محمدرضا الوندی، متولد ۱ بهمن ۱۳۶۲، کارگر ایران‌خودرو، ساکن مشهد و پدر سه فرزند بود. نزدیکانش از او به‌عنوان مردی خوش‌اخلاق، خانواده‌دوست و اهل ورزش یاد می‌کنند؛ مردی که در کنار زندگی و کار روزمره، دلبستگی عمیقی به ایران، تاریخ و فرهنگ اقوام مختلف آن داشت. در میان این دلبستگی‌ها، فرهنگ کردی برای محمدرضا جای ویژه‌ای داشت. پوشش کردی را بسیار دوست داشت و یکی از آرزوهایش این بود که روزی به کرمانشاه سفر کند، لباس کردی بپوشد و با آن عکس یادگاری بگیرد. حتی مدتی ریشش را بلند کرده بود تا به گفته نزدیکانش، شبیه مردان کرد شود. علاقه‌اش به کردستان با جمله‌ای همراه شده بود که بارها بر زبان می‌آورد: «از خراسان تا کردستان، جانم فدای ایران.» محمدرضا پادشاهی‌خواه و از هواداران شاهزاده رضا پهلوی بود. ۱۸ دی‌ ۱۴۰۴، در پی فراخوان شاهزاده رضا پهلوی برای حضور گسترده مردم در خیابان‌ها، اعتراضات در تهران و بسیاری از شهرهای ایران گسترش یافت. مشهد نیز آن شب شاهد حضور گسترده معترضان بود و نیروهای جمهوری اسلامی با خشونت و شلیک گلوله به مردم پاسخ دادند. محمدرضا نیز آن شب به خیابان رفت تا در کنار مردم باشد و به اعتراضات بپیوندد. در بلوار وکیل‌آباد مشهد، نیروهای جمهوری اسلامی به سوی او شلیک کردند و گلوله‌ای جنگی به ران پایش اصابت کرد. مردم محمدرضا را به بیمارستان فارابی رساندند؛ جایی که دو روز برای زنده ماندن تلاش کرد، اما سرانجام در ۲۰ دی‌ ۱۴۰۴ جان باخت. او هنگام مرگ ۴۲ سال داشت؛ پدری که سه فرزندش از آن پس باید زندگی را بدون حضور و محبت او ادامه می‌دادند. سفر به کرمانشاه و پوشیدن لباسی که آن‌همه دوستش داشت نیز هیچ‌گاه برایش اتفاق نیفتاد. از آن آرزوی ساده، تصویری باقی ماند و جمله‌ای که همیشه بر زبان داشت: «از خراسان تا کردستان، جانم فدای ایران.»