Amirmohammad Shahkarami

Amirmohammad Shahkarami was a 14-year-old eighth-grade student from Qaleh Hasan Khan, west of Tehran. He disappeared on January 8, 2026 (18 Dey 1404), as security forces broke up protests in the city. His family searched hospitals, morgues and the forensic medicine office but found no trace of him. Two days later, on January 10, his phone was switched on, and government agents used it to tell the family he was alive. Officials at the local judiciary told the parents he was in custody and that a court had already sentenced him. When the family asked the Department of Education, they got vague answers and were told his file was “confidential.” After 60 days, the forensic medicine office called the family to identify a body. Amirmohammad’s body was handed over under the label “Unknown 11754.” The family said they found a gunshot wound to his temple, which they described as a finishing shot, along with widespread bruising on his side and chest. They said this led them to believe he was killed while in detention.

امیرمحمد شاه‌کرمی، نوجوان ۱۴ ساله، در پی فراخوان شاهزاده رضا پهلوی در تاریخ ۱۸ دی‌ ۱۴۰۴ به اعتراضات مردمی در شهر قدس پیوست و همان شب ناپدید شد. دو روز پس از آن، در ۲۰ دی، زمانی که خانواده با تلفن همراه او تماس گرفتند، مأموران پاسخ دادند و اعلام کردند که امیرمحمد بازداشت شده و زنده است. این خبر، روزنه‌ای از امید برای خانواده ایجاد کرد؛ امیدی که در هفته‌های بعد، به چشم‌انتظاری و بی‌خبری طولانی تبدیل شد. در این مدت، خانواده برای پیگیری وضعیت او به مراجع مختلف مراجعه کردند، از جمله نهادهای اداری و آموزشی. با این حال، پاسخ روشنی دریافت نکردند و در مواردی به آنان گفته شد که پرونده امیرمحمد «محرمانه» است؛ موضوعی که با توجه به سن او، ابهام و نگرانی خانواده را بیش از پیش افزایش داد. این وضعیت تا ۶۰ روز ادامه یافت؛ روزهایی که به گفته خواهر امیرمحمد، میان «امید و کابوس» سپری شد. سرانجام، تماسی از پزشکی قانونی کهریزک با خانواده برقرار شد و از آنان خواسته شد برای تشخیص هویت مراجعه کنند. خانواده با حضور در آن‌جا، با پیکر امیرمحمد روبه‌رو شدند؛ پیکری که با کد «۱۱۷۵۴» ثبت شده بود و بنا بر گزارش‌ها، آثار ضرب‌وشتم و شلیک گلوله به شقیقه بر آن دیده می‌شد. خواهر امیرمحمد با انتشار ویدیویی از این لحظه نوشت: «شصت روز بین امید و کابوس گذشت تا بالاخره برادر جاویدنامم را در سردخانه دیدم.» او از لحظه‌ای نوشت که دیدن پیکر برادرش، پس از هفته‌ها انتظار، «انگار دنیا را بر سرشان خراب کرد». امیرمحمد یک خواهر بزرگ‌تر و یک خواهر و برادر کوچک‌تر داشت که همچنان در سوگ او بی‌تابی می‌کنند. روایت زندگی کوتاه او، بازتابی از رنجی است که خانواده‌اش در این مسیر متحمل شدند و همچنین بخشی از تصویری گسترده‌تر از رویدادهای دی‌ماه ۱۴۰۴ است که در آن، حق حیات معترضان به‌طور جدی نقض شده است؛ موضوعی که در چارچوب حقوق بین‌الملل نیز قابل بررسی و پیگیری است.