Javad Kazemi

جواد کاظمی، کودک ۱۳ ساله اهل سبزدشتِ حصارک، در روز ۱۸ دی‌ ۱۴۰۴، در جریان سرکوب اعتراضات سراسری مردم ایران جان خود را از دست داد. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، او از کودکان کار بود؛ کودکی که پس از درگذشت مادر و در شرایطی که پدرش با معلولیت زندگی می‌کرد، ناچار شده بود بخشی از مسئولیت تأمین معاش خانواده را بر عهده بگیرد. طبق ویدئوی منتشر شده در دادبان؛ عیسی کاظمی، پدر جواد کاظمی، نوجوان ۱۳ ساله می‌گوید: «جواد از ۱۰ سالگی درس را رها کرد. کمک‌خرج خانه بود. قسط‌ها سنگین بود. ماهی هفت تا ۱۰ میلیون قسط دارم و جواد در پرداخت کمکم می‌کرد.» کشته شدن جواد در حالی رخ داد که اعتراضات مردمی در نقاط مختلف کشور با حضور گسترده نیروهای امنیتی و استفاده از سلاح‌های جنگی، ساچمه‌ای و سایر ابزارهای سرکوب مواجه شده بود. در این میان، کودکان و نوجوانان نیز از خشونت اعمال‌شده در امان نماندند. نام جواد کاظمی در کنار ده‌ها کودک و نوجوان دیگری ثبت شد که در جریان این اعتراضات جان خود را از دست دادند. بر اساس اطلاعات موجود، جواد در شامگاه ۱۸ دی‌ماه هدف شلیک نیروهای حکومتی قرار گرفت و کشته شد. برخی منابع از اصابت سه گلوله به او خبر داده‌اند. با وجود گذشت زمان، جزئیات دقیق‌تری درباره شرایط لحظه کشته شدن، روند رسیدگی قضایی یا پاسخگویی عاملان این واقعه منتشر نشده است. پرونده جواد کاظمی از منظر حقوق بشری، تنها به کشته شدن یک کودک محدود نمی‌شود. او در زمره کودکانی قرار داشت که پیش از رسیدن به بزرگ‌سالی، به دلیل شرایط اقتصادی ناچار به کار بودند و در نهایت نیز در بستر یک سرکوب سیاسی جان باختند. در چنین مواردی، مطابق موازین بین‌المللی حقوق بشر و حقوق کودک، دولت‌ها موظف به حفاظت ویژه از جان کودکان، انجام تحقیقات مستقل، شفاف‌سازی درباره نحوه وقوع مرگ و پاسخگو کردن عاملان هستند؛ امری که درباره بسیاری از جان‌باختگان اعتراضات، از جمله جواد کاظمی، همچنان محل پرسش و مطالبه خانواده‌ها و نهادهای حقوق بشری است. نام جواد کاظمی در فهرست کودکانی باقی مانده است که در جریان اعتراضات سراسری ایران کشته شدند؛ کودکانی که مرگ آنان، علاوه بر فقدان انسانی، به یکی از اسناد نقض حقوق کودک در دوره سرکوب اعتراضات تبدیل شده است.