Masoud Hafezi

مسعود حافظی، شهروند ۴۸ ساله، مکانیک خودرو و اهل کرج بود. او در جریان اعتراضات مردمیِ شامگاه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در منطقه گوهردشت کرج با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جان باخت. او متولد سال ۱۳۵۶ و از قشر زحمت‌کش جامعه بود. پس از این واقعه‌ی تلخ، عمّال جمهوری اسلامی، خانواده‌اش را در شرایطی بس دشوار قرار دادند. خانواده‌ی او تا روزها هیچ‌گونه اطلاعی از سرنوشت یا وضعیت پیکرش نداشتند و برای یافتن ردی از مسعود، روزهای متوالی به زندان‌ها، بازداشتگاه‌ها و مراکز مختلف امنیتی و قضایی مراجعه می‌کردند. پس از شش روز جست‌وجوی بی‌نتیجه، به پدر او که خود از جانبازان و ایثارگران بود، پیشنهادی برای تحویل پیکر مسعود و فراهم شدن امکان دفن او در قطعه شهدا مطرح شد؛ اما پدر مسعود حافظی با ایستادگی و غرور این پیشنهاد را رد کرد و گفت فرزندش در راه وطن جان داده و مزدور و آدمکش نبوده است. با توجه به این شرایط، نهادهای امنیتی اجازه دفن پیکر مسعود حافظی را در آرامستان‌های اصلی کرج مانند بهشت سکینه و امامزاده محمد ندادند. در نهایت با اعمال فشار و عدم صدور مجوز، خانواده مجبور شدند پیکرش را در فاصله‌ای دورتر و در آرامستان شهر اشتهارد به خاک بسپارند. برگزاری مراسم‌های یادبود مسعود از جمله تشییع، سوم و چهلم نیز با تدابیر شدید امنیتی و محدودیت‌های فراوان همراه بود. مأموران امنیتی با کنترل مسیرهای منتهی به آرامستان اشتهارد و اخذ تعهدات سخت از خانواده جهت جلوگیری از اطلاع‌رسانی در شبکه‌های اجتماعی و عدم دعوت عمومی، تلاش کردند از تجمع مردم جلوگیری کنند. حضور نیروهای لباس‌شخصی برای منع فیلم‌برداری، عکاسی و سر دادن شعار کاملاً محسوس بود. همچنین ممنوعیت‌هایی مانند عدم استفاده از بلندگوهای قوی، پخش موسیقی‌های حماسی و عدم نصب بنرهایی با ادبیات خاص اعتراضات بر مراسم حاکم شد. با این حال، نزدیکانش بر سر مزار او حاضر شدند و در فضای مجازی نیز نامش به عنوان یکی از جان‌باختگان اعتراضات کرج زنده نگه داشته شد.