Hojatollah Firouzi

Hojatollah Firozi was tortured to death. He was 40 years old and a father of two. He was arrested on January 8. His family was forced to declare the cause of death a stroke. But his body told a different story: His arms and legs were broken, there were stitches and bruises on his body, there were signs of heavy blows on his head, and there were marks from syringes and angiograms on his hands.

حجت‌الله فیروزی، مردی چهل‌ساله با قلبی پر از مهربانی، در تهران زندگی می‌کرد. او پدر دو فرزند بود: دختری سه‌ساله که پدر قهرمانش بود و پسری سیزده‌ساله که به او به چشم الگو نگاه می‌کرد. حجت‌الله در یک کتاب‌فروشی کار می‌کرد؛ مردی آرام، ساده و عاشق کتاب و خانواده. ۱۸ دی ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات «انقلاب ملی» در منطقهٔ نظام‌آباد تهران، نتوانست بی‌تفاوت بماند. همراه سایر جوانان شد، حجت توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. این آخرین روزی بود که خانواده‌اش او را زنده دیدند. دو هفتهٔ کامل، خانواده در آتش بی‌خبری و اضطراب سوختند. بعد از دوازده روز از آگاهی شاپور با خانواده تماس گرفتند که برای تحویل پیکر جاویدنام به پزشکی قانونی بروند. خانواده صحنه‌ای دلخراش و غیرقابل تحمل مقابل چشمان‌شان بود. بدن حجت‌الله پر از آثار وحشیانهٔ شکنجه بود: دست‌ها و پاهای شکسته، کبودی‌های گسترده روی تمام بدن، آسیب شدید به چشم‌ها، ضربه‌های سنگین به سر و از بین رفتن بخشی از سر، آثار بخیه و پارگی روی ران و پهلو، رد سرنگ و تزریق روی دست‌ها و حتی پاهایی که با کمربند خودش بسته شده بودند. این دیگر فقط یک جسد نبود؛ این فریادی خاموش از عمق تاریک‌ترین بازداشتگاه‌های حکومت دیکتاتوری بود. اما حتی در آن لحظهٔ غم‌انگیز هم مأموران رحم نکردند. کاغذی جلوی خانواده گذاشتند و تحت فشار و تهدید قرار دادند که بنویسند علت مرگ «سکته» بوده است، وگرنه پیکر را تحویل نمی‌دهند یا باید هزینه بپردازند. خانواده با دستان لرزان و چشمانی پر از اشک، ناچار امضا کردند. اول بهمن ۱۴۰۴، پیکر پاک حجت‌الله فیروزی در روستای گل‌چشمه از توابع محلات (زادگاهش) در فضایی کاملاً امنیتی و تحت نظارت نیروهای مسلح به خاک سپرده شد. خانواده اجازهٔ برگزاری هیچ مراسمی نداشتند و حتی از اطلاع‌رسانی و ابراز دردشان منع شدند. حجت‌الله فیروزی، آن کتاب‌فروش مهربان و پدر دلسوز، حالا به یکی از نمادهای مقاومت و قربانیان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ تبدیل شده است. مردی که تنها جرمش آزادی‌خواهی بود و با تن رنجور خود، روایت تلخ سرکوب را فریاد زد. یادش گرامی، راهش پرنور و خونش هرگز فراموش نخواهد شد.