Mahdi Najaflu

مهدی نجفلو تنها ۲۱ سال داشت؛ جوانی که در تهران، میان هزینه‌های سنگین زندگی، با شرافت برای به دست آوردن لقمه‌ای نان تلاش می‌کرد. او با موتورسیکلتی که داشت، پیک موتوری بود و زندگی‌اش از راه کار و زحمت می‌گذشت. مانند بسیاری از هم‌نسلانش، از شرایط دشوار اقتصادی و اجتماعی رنج می‌برد، اما امیدش را به آینده از دست نداده بود. با انتشار فراخوان‌های ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه، مهدی نیز مانند بسیاری از ایرانیان، با آرزوی داشتن زندگی بهتر و آینده‌ای روشن‌تر، راهی خیابان شد. آن روز در خیابان نازی‌آباد، به گفته شاهدان عینی، جمعیت انبوهی حضور داشت و فضای اعتراضات به شکلی کم‌سابقه ملتهب و پرالتهاب بود. اندکی بعد، نیروهای سرکوب تیراندازی را آغاز کردند. در آن شرایط بحرانی، مهدی به جای آن‌که تنها به فکر نجات خود باشد، تلاش می‌کرد دختران و زنانی را که در معرض خطر قرار گرفته بودند از محل دور کند و جان‌شان را نجات دهد. اما درست در همان لحظات، از بالای یکی از ساختمان‌های نازی‌آباد هدف گلوله قرار گرفت. بنا بر روایت شاهدان، گلوله‌ای که شلیک شد، قلب او را نشانه گرفته بود و زندگی این جوان ۲۱ ساله را در همان صحنه پایان داد. پس از جان‌باختن مهدی، خانواده‌اش روزهای سخت و تلخی را پشت سر گذاشتند. مدتی طول کشید تا بتوانند پیکر فرزندشان را شناسایی و تحویل بگیرند. پس از آن نیز، خانواده تحت فشارهای امنیتی قرار گرفتند و مراسم خاک‌سپاری در فضایی همراه با محدودیت و سکوت خبری برگزار شد. امروز نام جاویدنام مهدی نجفلو در یافت‌آباد و نازی‌آباد با شجاعت، ایثار و فداکاری گره خورده است. او در یاد بسیاری از مردم این محله‌ها، جوانی است که در واپسین لحظات زندگی، جان خود را در راه کمک به دیگران از دست داد و نامش به نمادی از افتخار و انسانیت تبدیل شد.