Alireza Seydi

17-year-old Kurdish protester originally from Abdanan, Ilam Province, residing in Tehran, shot dead by government forces by direct gunfire during demonstrations. Buried on January 11 in his hometown of Abdanan where government forces violently broke up the funeral and opened direct fire, leaving several people injured.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده در کردپا، علیرضا شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی‌ماه، در جریان اعتراضات مردمی در منطقه قلعه‌حسن‌خان تهران، هدف شلیک مستقیم نیروهای نظامی مستقر در اطراف فرمانداری قرار گرفت. بنا بر روایت خانواده، گلوله‌ای که از سوی تک‌تیرانداز شلیک شده بود به شکم او اصابت کرد و پس از عبور از بدنش خارج شد. با وجود جراحت شدید، علیرضا پس از اصابت گلوله برای لحظاتی توانست خود را از روی زمین بلند کند. دو نفر از حاضران در محل، برای جلوگیری از تیراندازی دوباره، او را به خانه فردی ناشناس منتقل کردند؛ کسی که در آن ساعات پرتنش، خانه خود را پناهگاه مجروحان کرده بود. به گفته شاهدان، شدت ضعف علیرضا به حدی بود که حتی توان وارد کردن رمز تلفن همراهش را نداشت. آن فرد پس از گرفتن شماره تماس خانواده، با پدر علیرضا تماس گرفت و برای جلوگیری از نگرانی خانواده اعلام کرد که او احتمالاً با ساچمه زخمی شده و نیاز به انتقال فوری دارد. خواهران علیرضا خود را به محل رساندند و او را به خانه منتقل کردند. کوچک بودن محل ورود گلوله باعث شده بود اطرافیان تصور کنند جراحت سطحی است و گلوله در بدن باقی نمانده است. اما ساعاتی بعد، خواهر بزرگ‌تر علیرضا که دانشجوی پرستاری بود، متوجه کاهش سطح هوشیاری او شد. هنگام تلاش برای کمک و احیای اولیه، مشخص شد خون‌ریزی شدیدی از دو سمت بدنش جریان دارد. خانواده با اضطراب و در شرایط بحرانی، علیرضا را به سمت بیمارستان نور شهریار منتقل کردند، اما او در مسیر، در آغوش خواهرانش جان باخت. صبح روز بعد، خانواده برای تحویل پیکر او به تهران مراجعه کردند، اما بنابر روایت نزدیکان، پیکر علیرضا در سردخانه‌ای که به آن‌ها اعلام شده بود حضور نداشت. خانواده و بستگان او دو روز در کهریزک و مراکز مختلف به جست‌وجوی پیکر پرداختند تا سرانجام موفق به پیدا کردن و انتقال آن به آبدانان شدند. بر اساس گفته نزدیکان خانواده، پس از انتقال پیکر به زادگاهش نیز فشارها و تهدیدهایی از سوی نیروهای امنیتی و سپاه ادامه داشت و از خانواده خواسته شد مراسم خاک‌سپاری به‌صورت شبانه و بدون تجمع برگزار شود. با وجود این فشارها، نگرانی از آسیب رساندن به مزار او همچنان وجود داشت و بستگانش شب‌ها بر سر مزارش نگهبانی می‌دادند. علیرضا صیدی فرزند فتح‌الله و از خانواده‌ای شناخته‌شده در طایفه «ناصرعالی» بود. او در دبیرستان تیزهوشان پذیرفته شده و برای ادامه زندگی و تحصیل به تهران آمده بود. خانواده و نزدیکانش از او به‌عنوان نوجوانی درس‌خوان، آرام و آینده‌دار یاد می‌کنند که زندگی‌اش در شانزده‌سالگی پایان یافت. نامش جاوید.