Mohammad Hossein Parnoun

توفان که فرو نشست، تنها دستکش‌های خونی‌اش در رینگ خالی محله‌ی «ماسور» ماند. محمدحسین پرنون، نوجوان ۱۶ ساله و ورزشکار لُر اهل خرم‌آباد، مرزهای میان کلاس دهم مدرسه، بوی گچ و سنگ ساختمان و هیاهوی باشگاه‌ی «شقایق» را با گام‌های بلندش پر می‌کرد؛ نوجوانی که روزانه دو ساعت تمرین فشرده بوکس داشت، دارنده چند دوره عنوان قهرمانی کیک‌بوکسینگ کشور و موای‌تای بود، به عضویت تیم ملی بوکس نوجوانان ایران درآمده بود و خود را برای مسابقات رده‌های بالاتر آماده می‌کرد. او در صفحه اینستاگرامش خود را «سرباز شاه» نامیده بود و حتی این عبارت را بر روی دستکش‌های بوکس خود یادداشت کرده بود؛ نوجوانی که برای تأمین مخارج و کمک به خانواده‌اش، شاگردی گچ‌کاری و سنگ‌کاری می‌کرد. ​در شامگاه ۱۸ دی‌ ۱۴۰۴، ساعت حدود ۹ شب، محمدحسین پس از پایان تمرین در باشگاه، در مسیر بازگشت به خانه بود که در محله‌ی ماسور با صحنه‌ی اعتراضات مردمی مواجه شد. مأموران امنیتی او را محاصره کردند؛ ابتدا با دو گلوله‌ی جنگی کلاشینکف به هر دو ران پای او شلیک کردند و پس از سقوط بر روی زمین و جراحت شدید، با تفنگ ساچمه‌ای به قفسه‌ی سینه او شلیک شد. با این حال، محمدحسین پرنون نخواست و اجازه نداد پیکرش به دست نیروهای امنیتی بیفتد؛ اعلام کرد که نمی‌گذارد بدنش دست آن‌ها بیفتد و با وجود زخم‌های عمیق و خون‌ریزی شدید، توانست خود را کشان‌کشان و پیاده تا محل زندگی‌اش برساند، جایی که خانواده‌اش پیکر غرق در خونش را در محل پیدا کردند. وقتی خانواده و مردم پیکر غرق در خونش را سوار خودرو کرده و به سمت مراکز درمانی حرکت دادند، او به دلیل شدت جراحات و خون‌ریزی شدید در مسیر، بلافاصله پس از رسیدن به بیمارستان، جان باخت. طبق پروتکل‌های امنیتی، واحد حراست بیمارستان وارد عمل شد و موضوع را گزارش داد. مأموران با استقرار در بیمارستان مانع از تحویل پیکر به خانواده شدند و جسد فوراً به بخش سردخانه منتقل شد و تحت تدابیر شدید نظامی قرار گرفت. پیکر محمدحسین به مدت سه روز در سردخانه خرم‌آباد توقیف شد؛ سه روز بی‌خبری و گروگان‌گیری پیکر برای بی‌صدا کردن خانواده. نهادهای امنیتی شرط تحویل جسد را امضای تعهدنامه‌های کتبی سنگین قرار دادند: دفن مخفیانه و بسیار زودهنگام (ساعت ۶ صبح) در آرامستان «سراب یاس»، عدم برگزاری مراسم تشییع عمومی، عدم سر دادن شعار و سکوت کامل خبری. سرانجام پیکر او روز یکشنبه ۲۱ دی‌ ۱۴۰۴ در فضایی کاملاً امنیتی در گورستان «سراب یاس» به خاک‌ سپرده شد. خانواده و دوستانش در خانه برای جاویدنام محمدحسین پرنون حجله‌ای بنا کردند و کاپ‌ها، کمربندهای قهرمانی و دستکش‌هایش را در کنار تصاویرش قرار دادند. اما برخلاف خواست نهادهای امنیتی، با گذشت ۴۰ روز، مراسم چهلم محمدحسین پرنون با حضور گسترده و پرشمار مردم خرم‌آباد بر سر مزارش برگزار شد.