Samira Khani

جاویدنام سمیرا خانی، نوجوانِ ۱۴‌ساله، زاده و ساکنِ شهرِ رامسر در استانِ مازندران بود. در برخی گزارش‌های منتشرشده، سنِ او ۱۲ سال ذکر شده که بنا بر گفته‌های دوستان و خانواده‌اش نادرست است. سمیرا دختری در آغازِ نوجوانی، شاد و سرشار از شور و شوقِ زندگی بود. او ورزشکار بود و در رشته‌ی بوکس فعالیت می‌کرد. عکس‌ها و ویدیوهایی که از او در فضای مجازی منتشر شده، به‌خوبی تصویرِ دختری رها از باید و نبایدهای تحمیلیِ حکومت و سرشار از زندگی و شورِ جوانی را نشان می‌دهد. او روحیه‌ای جنگجو و آزادی‌خواه داشت؛ روحیه‌ای که به او اجازه‌ی سکوت و انفعال نمی‌داد. همین ویژگی‌ها او را در ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ به خیابان کشاند. او به هم‌شهریانِ معترضش، که در پیِ فراخوانِ رضا پهلوی به خیابان آمده بودند، پیوست و صدای اعتراض و آزادی‌خواهی سر داد. بر پایه‌ی گزارش‌ها، پس از قطع برقِ شهر و فرو رفتنِ فضا در تاریکی، نیروهای سرکوبگر به سوی مردم تیراندازی کردند. سمیرا در نزدیکیِ ساختمانِ آگاهیِ رامسر هدفِ گلوله‌ی جنگی قرار گرفت و جان خود را از دست داد. در صفحه‌ای که گفته می‌شود مادرش به یادِ او ساخته، زیرِ عکسی از سمیرا چنین نوشته شده است: «سمیرا، عزیزِ دلم… من بمیرم برات که قبل از رفتنت گفتی می‌دونم قراره یه اتفاقی برام بیفته، اما باز هم رفتی… با اینکه می‌دونستی، باز هم رفتی. تو دخترِ ایرانیِ قشنگم، شجاعتِ تو همیشه یادمون می‌مونه. تو قهرمانی، دخترِ زیبای من… روحت شاد عزیزم.» مراسم چهلمِ این قهرمان با حضورِ گسترده‌ی مردمِ رامسر و در فضایی امنیتی برگزار شد. با وجودِ این شرایط، حاضران بار دیگر شعارهای اعتراضی سر دادند که به برخوردِ نیروهای امنیتی و بازداشتِ تعدادی از شرکت‌کنندگان منجر شد.