Hamid Ebrahimi Ahmadabad

Shopkeeper from Azadi Passage in Karaj, father of a 12-year-old child, was helping wounded people at Gohardasht Circle in Karaj on the evening of Thursday 18 Dey 1404 when he was shot directly in the spine by suppressive forces and died. He was buried in Kelak, Alborz province.

حمید ابراهیمی، مرد چهل‌وسه ساله، در هجدهم دی‌ ۱۴۰۴ در گوهردشت کرج کشته شد. او به همراه دو دوستش در خیابان بود. وقتی تیراندازی شروع شد، برای حفاظت از آن‌ها جلو رفت که گلوله به نخاعش اصابت کرد. حمید ابتدا زنده بود. او و یکی از دوستان زخمی‌اش را دستگیر کردند و می‌خواستند به بیمارستان ببرند، اما در مسیر عمداً معطل‌شان کردند. حمید در ماشین با درد شدید دست‌وپنجه نرم می‌کرد و فقط تکرار می‌کرد: «درد دارم، دیگه نمی‌توانم تحمل کنم. تو را به خدا زودتر برسونید بیمارستان.» در همان لحظات آخر، حتی به فکر دوستانش بود. کارت یکی از آن‌ها را از جیبش درآورد و به دوست دیگر داد و گفت: «پیاده شدیم بندازش دور که یک وقت فکر نکنند اسم و مشخصات من این است و خانواده‌اش را اذیت کنند.» حمید در نهایت بر اثر خون‌ریزی شدید در ماشین جان باخت. او پدر یک دختر دوازده ساله بود. کاسب پاساژ آزادی کرج بود. حالا همسرش با تغییر کاربری، مغازه را می‌ چرخاند. خانواده‌اش بعد از دو روز پیکر او را از بهشت سکینه کرج تحویل گرفتند. آن روزها رژیم ادعا می‌کرد که اسرائیل، جان‌‌باختگان را کشته است و بدون دریافت حق تیر و هزینه‌های دیگر، پیکرها را تحویل می‌دادند. حمید مردی بود که تا آخرین لحظه به فکر دیگران بود. پدری که برای حفاظت از دوستانش جلو رفت و در ماشین، حتی با وجود درد طاقت‌فرسا، به فکر خانواده دوستش بود. مرگ او در گوهردشت کرج، نماد آن شب‌‌های پر از بی‌‌رحمی بود که نیروهای حکومتی نه‌تنها تیر می‌زدند، بلکه ظالمانه مجروحان را از درمان محروم می‌کردند. نام حمید ابراهیمی را به یاد بسپاریم. پدر آن دختر نوجوان که در گوهردشت کرج، با گلوله به نخاع، از میان ما رفت.