Artin Khajavinia

On Thursday, January 8, , Artin Khajaviniya, a 16-year-old from Ghale Hassan Khan (Ghods City) and a computer science student, was killed by direct fire from government repressive forces during popular protests in front of the Ghods City Governorate in Tehran. Artin Khajavinia body was handed over to his family on Tuesday, January 13, and he was buried in the Imamzadeh Abolhassan Cemetery in Ghods City.

در صفحه‌ای که مادر آرتین به یاد او ساخته، پسرش را این‌گونه معرفی کرده است: «فرزند ایران؛ متولد ۲۸ آبان ۱۳۸۸؛ نخبهٔ کامپیوتر و زبان، ورزشکار و پر از امید برای فردای ایران.» همین چند جمله، تصویری از نوجوانی را پیش چشم می‌گذارد که خانواده‌اش او را با استعداد، امید و آرزوهایش به یاد می‌آورند. آرتین خواجوی‌نیا، نوجوانی ۱۶ ساله، تُرک و اهل قلعه حسن‌خان (شهر قدس) در استان تهران بود. در رشته کامپیوتر تحصیل می‌کرد و به دنیای فناوری، به‌ویژه کامپیوتر و هوش مصنوعی، علاقه داشت. ورزش، هنر و یادگیری زبان نیز از دیگر علاقه‌هایش بودند. دوستان و نزدیکانش او را نوجوانی بااستعداد، خوش‌ذوق، مهربان و آرام توصیف می‌کنند؛ پسری که آینده‌اش تازه در حال شکل گرفتن بود و در کنار پدر، مادر و برادر کوچک‌ترش، روزهای نوجوانی را می‌گذراند. پنج‌شنبه ۱۸ دی‌ ۱۴۰۴، در پی فراخوان‌های منتشرشده برای برگزاری اعتراضات سراسری، گروهی از مردم شهر قدس مقابل فرمانداری این شهر تجمع کردند. آرتین نیز در میان معترضان حضور داشت. با آغاز تیراندازی نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی به سوی مردم، این نوجوان ۱۶ ساله با شلیک مستقیم گلوله جنگی جان باخت. خانواده‌اش پنج روز در انتظار ماندند تا سرانجام ۲۳ دی‌ماه پیکرش را تحویل بگیرند و او را در آرامستان امامزاده حضرتین شهر قدس به خاک بسپارند. در مراسم چهلم آرتین، رنگ آبی، رنگ محبوب او، همه‌جا دیده می‌شد؛ در بادکنک‌ها، گل‌های روی مزار و کبوترهایی که در پایان مراسم به آسمان فرستاده شدند. چند روز بعد، دوستان و هم‌کلاسی‌هایش نیز با شاخه‌های گل به دیدارش آمدند. ویدئوهای آن روز، پدر و مادری را نشان می‌دهد که میان اشک، نظاره‌گر نوجوانانی هستند که برای وداع با هم‌کلاسی‌شان آمده‌اند؛ نوجوانانی که تا چند هفته پیش کنار آرتین در کلاس درس می‌نشستند و حالا به جای نیمکت مدرسه، کنار مزار او ایستاده‌اند. آرتین تنها شانزده سال داشت؛ دانش‌آموزی که به کامپیوتر، هوش مصنوعی، ورزش و هنر علاقه داشت و آینده‌اش هنوز در آغاز راه بود. اما گلوله‌ای که در سرکوب اعتراضات به سوی او شلیک شد، تنها زندگی یک نوجوان را نگرفت؛ خانواده‌ای را داغ‌دار کرد، نیمکتی را در کلاس درس خالی گذاشت و نام آرتین را در شمار کودکانی ثبت کرد که در جریان سرکوب اعتراضات جان خود را از دست دادند.