Abolfazl Talebi

ابوالفضل طالبی، جوان (۳۶ یا ۳۸ ساله) اهل محلهٔ طرق مشهد، شامگاه ۱۸ دی‌ ۱۴۰۴ به همراه رضا قاضی و چند تن دیگر از هم‌محله‌ای‌های خود در جریان اعتراضات مردمی هدف تیراندازی نیروهای جمهوری اسلامی قرار گرفت و جان باخت. برخلاف روایت‌هایی که بعدها از سوی رسانه‌های وابسته به حکومت منتشر شد، خانواده‌ها و نزدیکان این جان‌باختگان تأکید دارند که برخی تصاویر و روایت‌های منتشرشده هیچ ارتباطی با ابوالفضل طالبی و دیگر کشته‌شدگان طرق ندارد و تنها با هدف تحریف واقعیت و پنهان کردن ابعاد این واقعه منتشر شده است. براساس روایت شاهدان و نزدیکان، حوالی ساعت ۱۰ شب ۱۸ دی، ابوالفضل طالبی و رضا قاضی در محلهٔ طرق مشهد هدف گلوله قرار گرفتند. نخست گلوله‌ای به پهلوی ابوالفضل اصابت کرد و او بر زمین افتاد. در همان لحظات، رضا که خود نیز از ناحیهٔ پا زخمی شده بود، با شنیدن درخواست کمک و ناله‌های دوستش، علی‌رغم خطر جانی، به انتهای کوچه بازگشت تا او را نجات دهد. اما پیش از آن‌که بتواند کمکی به ابوالفضل برساند، هدف گلولهٔ دیگری قرار گرفت که به قلبش اصابت کرد. این دو دوست صمیمی تا واپسین لحظات زندگی در کنار یک‌دیگر ماندند و در همان شب جان خود را از دست دادند. پس از تیراندازی، مردم محل تلاش کردند از انتقال پیکر جان‌باختگان توسط نیروهای حکومتی جلوگیری کنند، اما شدت آتش و فضای امنیتی حاکم بر منطقه، امکان هرگونه مقاومت را از آنان گرفت. در نهایت، پیکر ابوالفضل و رضا در همان حوالی باقی ماند تا این‌که در ساعات پایانی شب، گروهی از هم‌محله‌ای‌ها و بستگان‌شان موفق شدند آن‌ها را به بیمارستان امداد مشهد منتقل کنند. با این حال، شدت جراحات به حدی بود که دیگر امیدی به نجات‌شان وجود نداشت. صبح روز بعد، خانواده‌های این دو جوان با حضور در بیمارستان، هویت آنان را شناسایی و تأیید کردند. خانواده‌های جان‌باختگان طرق مشهد پس از این واقعه با فشارهای گسترده‌ای برای پذیرش روایت‌های رسمی و حکومتی روبه‌رو شدند؛ روایت‌هایی که به گفتهٔ نزدیکان، با واقعیت آن‌چه در آن شب رخ داد فاصله بسیاری دارد. با وجود این فشارها، یاد و نام ابوالفضل طالبی، رضا قاضی و دیگر جان‌باختگان آن شب همچنان در حافظهٔ مردم محله و خانواده‌هایشان زنده مانده است.