Rasoul Badparan

Kurdish citizen from Kermanshah, 41 years old and father of a young child, taxi driver, killed by gunfire from military-security forces of the Islamic Republic during popular protests in Alvand city, Qazvin. His body was buried on 21 Dey in 'Behesht Fatemieh' Alvand.

رسول بادپران، مردی از تبار کرمانشاه و ساکن الوند قزوین، ۴۱ سال داشت؛ راننده تاکسیِ زحمت‌کشی که دستان پرپینه‌اش، رزقِ حلال سفره‌ی خانه‌اش را تامین می‌کرد و در میان شلوغی‌های روزمره، قلبش برای دختر خردسال ۸ ساله‌اش و دستگیری از کودکان کار و اقشار محروم می‌تپید. مردی مهربان و خانواده‌دوست که مهربانی را نه در کلام، که در دغدغه‌های بی‌صدای روزانه‌اش معنا می‌کرد. در شامگاه سرد پنج‌شنبه ۱۸ دی‌ ۱۴۰۴، وقتی فریاد اعتراضات سراسری در خیابان‌های الوند طنین‌انداز شد، رسول نیز در میان مردم ایستاد. در همان تاریکی شب، گلوله جنگی شلیک‌شده از سوی نیروهای سرکوبگر حکومتی، پهلوی او را شکافت. با پیکری غرق در خون و زخمی عمیق، تمام توان باقی‌مانده‌اش را به کار گرفت و خود را به آغوش خانه رساند. خانواده‌اش سراسیمه او را به بیمارستان رحیمیان الوند منتقل کردند، اما با وجود تلاش بی‌وقفه کادر درمان، شدت خون‌ریزی و عمق جراحت مجالی نداد و جان پاکش جاودانه شد. پس از دو روز بیم، امید و کارشکنی‌های اداری و امنیتی، پیکرش بالاخره به آغوش خانواده بازگشت و در روز شنبه ۲۰ دی‌ماه ۱۴۰۴، تحت تدابیر شدید امنیتی در آرامستان بهشت فاطمیه الوند به خاک سپرده شد. با آن‌که خفقان حاکم مانع از برگزاری مراسمی عمومی و شایسته شد و هویت او تا بهمن‌ماه در سکوت خبری باقی ماند، اما یادش خاموش نشد. در اواخر بهمن‌ماه ۱۴۰۴، در چهلمین روز عروجش، خانواده و مردم آزادی‌خواه الوند قدم به خیابان نهادند و محل پرکشیدنش را گلباران کردند؛ تا نام و حماسه‌ رسول بادپران، راننده‌ شریف و پدر مهربانی که جانش را در راه آزادی داد، برای همیشه در یادها زنده بماند.