Mahmoud (Javid) Kazemi

محمود کاظمی، ۳۱ ساله، در تاریخ ۱۸ دی‌ماه در محدوده چهارراه فلسطین قزوین بر اثر اصابت گلوله نیروهای سرکوبگر رژیم به ناحیه سر، جان باخت. او گرافیست و طراح سنگ مزار بود. کارش با تصویر و فرم سروکار داشت؛ طراحی‌هایی که باید ماندگار می‌شدند و روی سنگ حک می‌شدند. محمود با دست‌هایش طرح می‌زد و با دقت جزئیات را می‌چید. زندگی‌ ساده‌ای داشت و مجرد بود. اطرافیان از او به عنوان کسی یاد می‌کنند که نسبت به موجودات بی‌‌پناه بی‌تفاوت نبود. بنا بر روایت نزدیکان، از حامیان سگ‌‌های بی‌سرپرست بود و گاهی برایشان وقت و توجه می‌گذاشت و به آن‌ها اهمیت می‌داد. محمود در خانواده‌ای اصیل و متدین پرورش پیدا کرده که همه مردم به نیکی از این خانواده یاد می‌کنند. آن روز در چهارراه فلسطین، محمود هم مانند بسیاری دیگر در میان جمعیت بود. او رفته بود تا در رساندن صدای اعتراض مردم شریک باشد. او به دنبال آزادی و داشتن یک زندگی ساده و به دور از هیاهو بود اما با گلوله‌ای که به سرش خورد، ناگهان همه چیز را قطع کرد. دوستانش همان ‌جا بودند و دیدند چگونه یکی از بهترین دوستان‌شان روی زمین افتاد و جان داد. لحظه‌ای که برای آن‌ها هرگز پاک نخواهد شد. پیکرش صبح روز شنبه ۲۰ دی به خانواده تحویل داده شد و در قزوین به خاک سپرده شد. خاک‌سپاری در فضایی سنگین انجام گرفت. خانواده‌ای که ناگهان یکی از فرزندانش را از دست داده بود، حالا باید با غیاب او کنار می‌آمد. محمود کاظمی مردی بود که با طرح و نقش زندگی می‌کرد. دست‌هایش عادت داشت خطوط را دقیق بکشد و فرم‌ها را جوری بچیند که ماندگار شوند. حالا از او طرح‌هایی روی سنگ باقی مانده و خاطراتی که روی دل‌ها حک شده‌اند.