Behnam Imani

دو دختر بهنام با کیف و کتاب‌های مدرسه‌شان کنار مزار پدر ایستاده‌اند. کتاب‌ها را آورده‌اند تا به او نشان بدهند؛ از همان چیزهایی که شاید پیش از رفتن به مدرسه در خانه برایش تعریف می‌کردند. یکی از دخترها حالا دانش‌آموز کلاس دوم دبستان است. آن‌ها هنوز آن‌قدر کوچک‌اند که دلشان می‌خواهد پدرشان کتاب‌هایشان را ببیند و از روزهای مدرسه‌شان باخبر شود. بهنام ایمانی، مردی اهل رشت، کابینت‌ساز و پدر دو دختر بود. کارش به دقت و حوصله نیاز داشت؛ ساعت‌های زیادی را میان چوب و ابزار می‌گذراند، اندازه می‌گرفت و قطعات را کنار هم قرار می‌داد تا برای خانه‌ها کابینت بسازد. از دسترنجش زندگی خانواده‌اش را می‌گذراند و برای آینده‌ی همسر و دخترهایش تلاش می‌کرد. به بدنسازی علاقه داشت و ورزش می‌کرد. همسرش او را مردی مهربان و خنده‌رو توصیف کرده است؛ مردی که زندگی عاشقانه‌ای در کنار همسر و دو دخترش داشت و روزهایش میان کار، ورزش و خانه می‌گذشت. اما در دی‌ماه ۱۴۰۴، اعتراضات سراسری به رشت هم رسید. مردم در اعتراض به وضعیت موجود و برای تغییر حکومت به خیابان‌ها آمدند. شاهزاده رضا پهلوی از مردم خواسته بود شامگاه ۱۸ و ۱۹ دی، ساعت هشت شب، چه در خیابان و چه از خانه‌هایشان شعار بدهند و خواسته‌هایشان را اعلام کنند. در رشت، صدای شعارهایی چون «جاوید شاه»، «این آخرین نبرده، پهلوی برمی‌گرده» و «مرگ بر دیکتاتور» شنیده می‌شد. مردم خواهان پایان جمهوری اسلامی و تغییر آینده‌ی کشور بودند. ۱۸ دی، بهنام نیز در میان معترضان حضور داشت. در منطقه‌ی سرگل رشت، بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی نزدیکانش، یک تک‌تیرانداز از پشت به او شلیک کرد و گلوله به کمرش خورد و قفسه‌ی سینه‌اش را مجروح کرد. بهنام بر اثر شلیک نیروهای سرکوب‌گر جمهوری اسلامی جان باخت. بهنام ایمانی با حضور گسترده‌ی مردم رشت در زادگاهش شهر رشت به خاک سپرده شد. ویدئوهای زیادی از مراسم مختلف بر مزار این جاویدنام انقلاب شیروخورشید در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است. مرگ بهنام، همسرش را از همراه زندگی‌اش محروم کرد و دو دختر خردسالش را در سال‌هایی که بیش از همیشه به حضور پدر نیاز دارند، با جای خالی او روبه‌رو گذاشت.