Zohreh Khaksar

از دیرباز تا به امروز، روایت‌های گوناگونی از شهامت و گذشت در میان ما گفته شده است. نام‌های بسیاری را شنیده‌ایم و با غرور درباره آنان سخن گفته‌ایم. این بار، روایت ما درباره‌ی بانوی آزاده‌ای است که پس از آگاهی از جنایات عظیمی که در جریان بود، بدون ترس به خیابان رفت و در نهایت، هدف گلوله مزدوران قرار گرفت. جاویدنام زهره خاکسار، مادری برومند، همسری فداکار و هم‌میهنی جان‌نثار در راه آزادی بود. او ۵۱ سال داشت؛ بیش از نیم قرن از زندگی‌اش را پشت سر گذاشته و توانسته بود برای آرامش، آسایش، رفاه و امنیت خود و خانواده‌اش تلاش کند و زندگی مناسبی بسازد. اما در نوزدهم دی‌ماه، آگاهانه و عامدانه هدف گلوله قرار گرفت؛ تیری که بانویی بی‌دفاع را بر زمین انداخت. به گفته‌ی شاهدان، زهره در روز ۱۹ دی‌ماه، حوالی ساعت ۱۰ صبح، برای خرید از منزل خود در نظام‌آباد خارج شد. در همان حوالی، نیروهای سرکوبگر او را مورد آزار و بازخواست قرار دادند. در جریان این برخورد، به ناحیه ران و شکم او شلیک شد. پس از تیراندازی، زهره با کمک حاضران به بیمارستان امام حسین منتقل شد و پس از انجام اقدامات پزشکی، به اتاق عمل و سپس به بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) انتقال یافت. دخترش برای دیدار مادر به بیمارستان امام حسین رفت و توانست برای مدتی با او گفت‌وگو کند. زهره، در حالی که دخترش در کنارش بود، با کمک اکسیژن تلاش می‌کرد هوشیاری خود را حفظ کند؛ در آن لحظات سخت نیز نمی‌خواست آخرین دیدارشان با خاموشی و سکوت همراه باشد. اما سرانجام، پس از ساعت ۱۸ روز ۲۰ دی‌ماه، توان جسمانی زهره تحلیل رفت و دیگر نتوانست در برابر جراحات وارده مقاومت کند و به آرامش ابدی رسید. پس از مرگ او، مأموران خانواده‌اش را چندین بار تهدید کردند و اصرار داشتند که پیکر زهره در قطعه شهدا به خاک سپرده شود. خانواده، با وجود تمام فشارها و تهدیدها، با زحمت فراوان تلاش کردند پیکر عزیزشان را تحویل بگیرند و زیر بار دروغ‌ها و خواسته‌های ماموران نروند. اکنون بیش از هشت ماه از آن روز تلخ گذشته است؛ اما برای بازماندگان، هر روز به وسعت هزاران سال گذشته است. در این ماه‌ها، شاهد داغ‌دیدن خانواده‌های بسیاری بوده‌ایم؛ شاهد فرزندانی که بر گور عزیزانشان رقصیده اند تا اندوه جای خشمشان را نگیرد عزیزانی که هر لحظه از عمر درخشانشان با خاطرات آنان گره خورده بود. یاد جاویدنامان وطن گرامی باد و نامشان جاودان بر سر زبان‌ها جاری.