Mohammad Mahdi Salari

محمدمهدی سالاری، متولد سال ۱۳۸۲ و اهل شهرستان کهنوج، دانشجوی نخبه و ممتاز ترم هفتم دانشگاه فردوسی مشهد بود که به‌طور هم‌زمان در رشته‌های مهندسی برق و مهندسی پزشکی تحصیل می‌کرد. او علاوه بر موفقیت‌های علمی، عضو شورای مرکزی کانون موسیقی دانشگاه فردوسی مشهد نیز بود و در نواختن گیتار مهارت چشمگیری داشت. دوستان هم‌خوابگاهی‌اش از او به‌‌عنوان جوانی مؤدب، خوش‌اخلاق و هنرمند یاد می‌کنند. دو نفر از آن‌ها دربارهٔ محمدمهدی این‌طور نوشته‌اند: «باید گیتار زدنش را می‌شنیدید؛ بی‌نهایت هنرمند و مؤدب بود. شب‌ها با صدای گیتارش در خوابگاه حال همه‌مان خوب می‌شد. آن شب‌ها نمی‌دانستیم داریم خاطره می‌سازیم. رفتنش سنگین است؛ یادش همیشه با ما خواهد ماند.» بنا بر گفتهٔ نزدیکانش، محمدمهدی حدود پنج ماه پیش از جان‌باختنش، به‌دلیل فشارهای تحصیلی و شرایط دانشگاه، فرصت دیدار با خانواده‌اش را پیدا نکرده بود. همچنین، او موفق به دریافت بورسیهٔ تحصیلی برای ادامهٔ تحصیل در آلمان شده بود. محمدمهدی تا حدود ساعت ۱۰:۳۰ شب ۱۸ دی‌ماه با خواهرش در تماس بود، اما پس از آن ارتباطش قطع شد و دیگر خبری از او به خانواده نرسید. به گفتهٔ نزدیکانش، او همان شب در محدودهٔ میدان هفت‌تیر مشهد، بر اثر شلیک مستقیم گلولهٔ تبهکاران جمهوری اسلامی به ناحیهٔ قلب به قتل رسید. صبح روز جمعه ۱۹ دی‌ماه، حدود ساعت ۱۰، مسئولان دانشگاه فردوسی مشهد با خانواده تماس گرفتند و خبر درگذشت فرزندشان را اعلام کردند. خانواده که در کهنوج سکونت داشتند، بلافاصله راهی مشهد شدند، اما در بدو ورود با روایت‌های متناقضی روبه‌رو شدند؛ ابتدا به آن‌ها گفته شد که محمدمهدی در بیمارستان بستری است، اما ساعاتی بعد اعلام شد که او در جریان تیراندازی جان خود را از دست داده است. به گفتهٔ نزدیکان محمدمهدی، گلوله به‌طور مستقیم به قلب او اصابت کرده و علت مرگ، شلیک مستقیم عنوان شده است. هم‌زمان، روایت‌هایی نیز از سوی منابع حکومتی منتشر شد که تلاش داشتند علت جان‌باختن او را به عوامل دیگری نسبت دهند؛ اما مادر محمدمهدی این روایت‌ها را رد کرد و تأکید داشت که فرزندش بر اثر شلیک نیروهای حکومتی جان خود را از دست داده است. پیکر محمدمهدی سالاری سرانجام روز یک‌شنبه ۲۱ دی‌ماه به زادگاهش، شهرستان کهنوج، منتقل شد و در همان‌جا به‌خاک‌سپرده شد.