Ahmad Shahali

بلوار دانشجوی گنبدکاووس خطی است مستقیم که روزها با آمدوشد جوانان جان می‌گیرد و شب‌ها در سکوت فرو می‌رود. در گوشه‌ای از این بلوار، کافه‌ای قرار داشت که چراغ‌هایش به دست احمد شاه‌علی روشن می‌شد؛ مردی سی‌ساله که قامت ورزیده‌اش حکایت از سال‌ها تمرین در سالن‌های بدنسازی و پاورلیفتینگ داشت. او در میان دوستان و اهالی محل به شوخ‌طبعی و رفاقت شناخته می‌شد. زندگی احمد میان دو قطب شکل گرفته بود: تکاپوی روزمره برای چرخاندن یک کسب‌وکار کوچک و تبار خانوادگی‌اش که با هنر و فرهنگ پیوند داشت. پدر او، حسین شاه‌علی، از هنرمندان و بازیگران پیشکسوت تئاتر در استان گلستان، مردی که دهه‌ها عمر خود را روی صحنه و در مواجهه با کلمات سپری کرده بود. دی‌ماه ۱۴۰۴ برای گنبدکاووس ماه معمولی نبود. خیابان‌ها فضای اعتراضی به خود گرفته بودند و بلوار دانشجو به یکی از کانون‌های تجمع تبدیل شده بود. شامگاه نوزدهم دی‌ماه، احمد شاه‌علی از کافه‌اش خارج شد و به جریانی که در پاسخ به فراخوان شاهزاده رضا پهلوی شکل گرفته بود، پیوست. گزارش‌های حقوق‌بشری ثبت کرده‌اند که در جریان این تجمع، نیروهای امنیتی از اسلحه‌ی جنگی استفاده کردند. شلیک مستقیم به سمت احمد، اندام او را شکافت؛ گلوله‌ها به طحال و ران پا اصابت کردند. او بر اثر شدت جراحات و خونریزی شدید روی زمین افتاد. احمد را به بیمارستان منتقل کردند، اما تلاش‌ها بی‌نتیجه ماند و او در همان شب جان باخت. با انتقال پیکر احمد به سردخانه، فشارها بر خانواده آغاز شد. نهادهای امنیتی تحویل پیکر این جوان سی‌ساله را مشروط به پذیرش سناریویی کردند که مسئولیت شلیک را از دوش مأموران بردارد؛ آن‌ها از حسین شاه‌علی خواستند مدارکی را امضا کند که بر اساس آن، فرزندش توسط «عوامل تروریستی ناشناس» کشته شده است. هم‌زمان، مأموران به بلوار دانشجو بازگشتند و درِ کافه‌ی احمد را پلمب کردند تا پاتوق روزمره‌ی او به فضایی متروک تبدیل شود. پیکر احمد شاه‌علی سرانجام تحت تدابیر شدید امنیتی به خانواده تحویل داده شد. مراسم خاک‌سپاری او در زادگاهش، گنبدکاووس، با حضور محدود اعضای درجه‌یک خانواده برگزار شد تا از هرگونه تجمع دوباره جلوگیری شود. حالا از احمد، تابلوی پلمب‌شده‌ی کافه‌اش در بلوار دانشجو باقی مانده است و مزارش در آرامستان شهر. بزرگ‌ترین سنگینی این واقعیت بر دوش پدری است که سال‌ها روی صحنه‌ی تئاتر نقش ایفا کرد و اکنون ناچار است در ایستادگی و بهت، حافظ نام و حقیقت فرزندش باشد.