Alireza Khodadadei

علیرضا خداداده‌ای، جوانی ۱۹ ساله، اهل و ساکن نجف‌آباد و دانشجوی ترم اول رشته‌ی مهندسی برق در دانشگاه نجف‌آباد بود. او به‌تازگی خودرویی خریده بود و آرزو داشت کسب‌وکاری برای خود راه بیندازد و آینده‌ای بهتر بسازد. او در کنار تحصیل به‌عنوان باریستا در «کافه‌پارک» نجف‌آباد مشغول به کار بود. دوستان و آشنایانش او را جوانی پرانرژی، سرشار از شوق زندگی، مظلوم، مهربان و نجیب به یاد می‌آورند. شاهزاده رضا پهلوی در فراخوانی رسمی، از مردم درخواست کرده بودند شب‌های پنج‌شنبه و جمعه، ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، رأس ساعت ۸ شب، هم‌زمان شعارهای ملی و اعتراضی سر دهند؛ چه با آمدن به خیابان‌ها و چه از پنجره‌ها و بام خانه‌هایشان. علیرضا نیز همانند بسیاری از مردم نجف‌آباد و هم‌نسلانش، به این فراخوان پاسخ مثبت داد و شب ۱۸ دی به تجمعات اعتراضی شهر پیوست. او همان شب هدف گلوله قرار گرفت. گلوله‌ای به پهلوی او اصابت کرد و هم‌زمان چند ساچمه نیز به پاها و پشت سرش خورد. مردمی که در کنارش بودند، او را به بیمارستان رساندند و تحت عمل جراحی قرار گرفت، اما متأسفانه به دلیل خون‌ریزی شدید و آسیب جدی به ریه، همان شب جان خود را از دست داد. پیکر علیرضا با همان لباس‌های بیمارستان که هنگام جان باختن بر تن داشت، تنها با حضور خانواده‌ی درجه‌یک به خاک سپرده شد. خاک‌سپاری او بدون مراسم و بدون آیین‌های مذهبی و سنتی برگزار شد؛ نشانه‌ای از شتاب نیروهای سرکوب و هراس آن‌ها از گرد آمدن مردم و تبدیل شدن مراسم خاک‌سپاری به تجمع اعتراضی. با وجود آنکه خاک‌سپاری علیرضا در سکوت و بدون اطلاع‌رسانی عمومی انجام شد، مراسم چهلم او با حضور گسترده و جمعیت بی‌شمار مردم نجف‌آباد برگزار شد. این مراسم هم‌زمان با چهلم دیگر جاویدنام‌های نجف‌آباد برپا شد و حاضران با سر دادن شعارهایی چون «کشته ندادیم که سازش کنیم، رهبر خائن رو ستایش کنیم» و «باشرف، باشرف» یاد عزیزانشان را گرامی داشتند. با فرا رسیدن شب نیز آتش‌بازی برپا شد؛ به نشانه‌ی روشن نگه داشتن یاد جاویدنامان.