نەمر خداداد شیروانی

خداداد شیروانی منفرد، فرزند کاکاقلی متولد ۱۳۶۷/۱۱/۲۰، اهل مرودشت و از عشایر سرفراز باصری بود. او شهروند ۳۷ ساله، متأهل و پدر دو فرزند بود؛ فرزند بزرگ‌ترش پسری ۹ ساله است که اکنون نام و یاد پدر را با خود خواهد داشت. پنج‌شنبه ۱۱ دی‌ ۱۴۰۴، مرودشت صحنه خیزش گسترده مردمی شد؛ خیزشی برخاسته از سفره‌های تهی، سال‌ها خشم، و جان‌هایی که دیگر تاب تحقیر و تنگ‌دستی نداشتند. اعتراضاتی که از میان کوچه‌ها و بازار آغاز شد، در اندک زمانی به موجی خروشان بدل گشت و سیلاب جمعیت به سوی فرمانداری روانه شد. تصاویر و ویدیوهای منتشرشده از آن روز، خودروهای سرکوب و مأمورانی نقاب‌پوش را نشان می‌دهد که در برابر مردمی ایستاده بودند که بسیاری‌شان همراه همسر و فرزندان خود، با امیدی هرچند اندک برای تغییر، به خیابان آمده بودند. با اوج گرفتن اعتراضات، خیابان‌های مرودشت زیر طنین شعارهایی چون «امسال سال خونه، سیدعلی سرنگونه»، «توپ، تانک، فشفشه، آخوند باید گم بشه» و «این آخرین نبرده، پهلوی برمی‌گرده» لرزید. مردمی که دست خالی اما با صدایی رسا در برابر نیروهای حکومتی ایستادند، با پاسخ گلوله روبه‌رو شدند؛ گلوله‌هایی که به سوی جمعیت شلیک می‌شد. هم‌زمان، گزارش‌های فراوانی از سرکوب گسترده، شلیک گلوله‌های ساچمه‌ای و جنگی، و زخمی و کشته‌شدن شهروندان در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها منتشر شد. در میانه این رویارویی، در خیابان طالقانی مرودشت ــ معروف به پشم‌زنی ــ خداداد شیروانی منفرد با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی از فاصله‌ای نزدیک، هدف گلوله قرار گرفت. اصابت گلوله به ناحیه سر، او را به مرز مرگ کشاند و با وجود انتقال به مرکز درمانی، جانش از دست رفت؛ جانی که در التهاب خیابان، قربانی سرکوب شد. مراسم خاک‌سپاری این جاویدنام، روز جمعه ۱۲ دی‌ماه ۱۴۰۴ با حضور گسترده زنان و مردان در گلزارشهدای مرودشت برگزار شد. سوگوارانی که در میان اندوه و خشم، شعارهایی چون «این گل پرپر شده، هدیه به میهن شده»، «می‌کُشم می‌کشم هر که برادرم کشت»، «مرگ بر خامنه‌ای»، «مرگ بر آخوند» و «مرگ بر بسیجی» سر دادند و خاک‌سپاری او را به صحنه‌ای از اعتراض و دادخواهی بدل کردند. خبرگزاری میزان ــ وابسته به قوه قضائیه ــ با تأیید کشته‌شدن او، مدعی شد که وی «به‌دست عناصر موساد در تجمعی در مرودشت جان باخته است؛ در حالی‌که خانواده شیروانی خود را برای برگزاری مراسم ازدواج برادر کوچک‌تر خداداد آماده می‌کردند.» که این ادعا در تضاد آشکار با روایت شاهدان و ویدیوهای منتشرشده از صحنه بود. پس از این واقعه، معترضان و شهروندانی که خود شاهد تیراندازی‌ها بودند، در اعتراض به کشتار مردم مرودشت مقابل کلانتری شهر تجمع کردند و خواستار پاسخ‌گویی نیروهای انتظامی شدند. اما نیروهای حکومتی، به جای پاسخ، بار دیگر سلاح به سوی مردم گرفتند و آتش گشودند. در گزارش‌ها و تصاویر منتشرشده از روز ۱۲ دی‌ماه ــ که بازتاب گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها یافت ــ از کشته‌شدن و زخمی‌شدن شمار دیگری از شهروندان، از جمله عرفان بزرگی و منصور مختاری، بر اثر تیراندازی نیروهای بسیج به سوی تجمع‌کنندگان مقابل کلانتری خبر داده شد. بر روی سنگ مزارش نوشتند: چو شیران بمیرند، جامه‌ها باید درید در ویدیوهایی که از سوی ایران‌اینترنشنال منتشر شده، تصاویری از مادر داغ‌دار خداداد شیروانی منفرد دیده می‌شود که بر مزار فرزندش سوگواری می‌کند و ویدیوهای دیگری از همین خبرگزاری، از آواز خواندن خداداد و رقصیدن او به اشتراک گذاشته شده است.