Milad Gachloo

میلاد گچلو، فرزند سهراب، در ۲۷ اردیبهشت ۱۳۶۵ در بیجار به دنیا آمد. او اصالتاً کرد بود؛ جوانی ۳۹ ساله که سال‌ها پیش برای کار و زندگی به مشکین‌دشت کرج مهاجرت کرده بود. مجرد بود و همراه با پدر و مادرش زندگی می‌کرد. میلاد جوشکار و لوله‌کش سیار بود و به‌صورت آزاد در حرفه‌ی جوشکاری و لوله‌کشی ساختمان در مناطق مختلف کرج، به‌ویژه مشکین‌دشت، مشغول به کار بود. او نان‌آور خانواده و حامی و تکیه‌گاه مادرش بود. دوستانش او را دست‌ودل‌باز به یاد می‌آورند؛ کسی که اگر نیازی به کمک بود، هرگز کنار نمی‌کشید. آشنایانش از او به‌عنوان انسانی شجاع، فداکار و حمایت‌گر یاد می‌کنند. روز هجدهم دی‌ماه، هم‌زمان با تجمعات اعتراضی مردم در واکنش به وضعیت معیشتی و در پی فراخوان شاهزاده رضا پهلوی، میلاد نیز در جمع معترضان مشکین‌دشت حضور یافت. به روایت شاهدان عینی، در میانه‌ی تجمع متوجه شد نیروهای امنیتی قصد دارند به یک دختر معترض حمله کرده و او را بازداشت کنند. بی‌درنگ جلو رفت تا مانع این اتفاق شود و از دختر جوان محافظت کند. در همان لحظه نیروهای سرکوب که بالای حوزه‌ی بسیج مشکین‌دشت مستقر بودند، مستقیماً به سمت او شلیک کردند. گلوله‌ای ساچمه‌ای به ناحیه‌ی گردن و گلویش اصابت کرد و بر اثر شدت جراحت جان باخت. پس از این حادثه، پیکرش ابتدا به بیمارستان و سپس به سردخانه منتقل شد، اما خانواده‌اش چهار روز از سرنوشتش بی‌خبر ماندند. در این مدت، در جست‌وجوی فرزندشان، به بیمارستان‌ها، سردخانه‌ها و نهادهای حکومتی مختلف سر زدند؛ روزهایی پر از بلاتکلیفی و نگرانی برای خانواده‌ای که هنوز نمی‌دانستند بر سر عزیزشان چه آمده است. سرانجام در ۲۲ دی‌ماه، پیکر میلاد از سردخانه‌ی پزشکی قانونی کرج تحویل خانواده‌اش داده شد و با تدابیر شدید امنیتی در آرامستان مشکین‌دشت کرج به خاک سپرده شد. مراسم چهلمش با حضور گسترده‌ی مردم برگزار شد؛ مردمی که به همراه بستگانش برای زنده نگه داشتن خاطره‌اش بر سر مزار گرد هم آمده بودند. حاضران در حالی که دست می‌زدند، کبوترهای سفید را به نشانه‌ی پرواز روح آزادی‌خواهش، و به یادبود صلح و رهایی، بر فراز آرامگاه او به پرواز درآوردند. میلاد گچلو جوانی بود که در لحظه‌ای حساس، جان خود را برای محافظت از یک انسان دیگر فدا کرد. نام او امروز در کنار دیگر جان‌باختگان این روزها، نمادی از شجاعت و از خودگذشتگی است.