Alireza Rahimi

جاویدنام علیرضا رحیمی، ۲۶ ساله، در شب ۱۸ دی در محله‌ی تهران‌پارس تهران، همراه با برادرش امیررضا و دیگر اعضای خانواده، در پی فراخوان رضا پهلوی به جریان انقلاب مردمی پیوستند. علیرضا و برادر دوقلویش، امیررضا، در کنار سایر اعضای خانواده در فلکه‌ی سوم تهران‌پارس، میان جمعیت انبوه معترضان بودند که شلیک از روی پشت‌بام‌ها آغاز شد. یک شاهد عینی که در اعتراضات حضور داشته و پس از خروج از ایران با سازمان حقوق بشر ایران گفت‌وگو کرده است، گفته علیرضا رحیمی حدود ساعت ده شب، مقابل پایگاه بسیج کوچه‌ی ۲۰۲ تهران‌پارس، از پشت‌بام مخابرات سپاه، از فاصله‌ی نزدیک و به‌طور مستقیم از پشت سر، مورد اصابت گلوله‌ی جنگی قرار گرفت و بر زمین افتاد. او در آغوش عمویش به بیمارستانی در همان محدوده منتقل شد و پس از ۴۵ دقیقه تلاش برای احیای او، در نهایت جان باخت. پس از جان باختن، مشخصات هویتی او ثبت شد. خانواده روز ۲۰ دی برای تحویل پیکرش به بهشت زهرا مراجعه کردند و به سمت سوله‌ها برای یافتن پیکر هدایت شدند. پیکر علیرضا رحیمی، پس از جست‌وجوی ده نفر از اعضای خانواده در سوله‌ها، پیدا نشد. راننده‌ی آمبولانسی به خانواده گفت که برخی از پیکرها، به دلیل نبود فضا در سوله‌ها، در کانتینر نگهداری می‌شوند. پس از پرداخت مبلغ چندمیلیونی، با کمک راننده‌ی آمبولانس توانستند پیکر او را پیدا کنند. به گفته‌ی یکی از اعضای خانواده، به دلیل اصابت گلوله از پشت سر، بخش بزرگی از صورت این عزیز متلاشی شده و قابل شناسایی نبود؛ و یکی از بستگان نزدیک، با حالی آشفته، پلک او را بالا زده و با دیدن رنگ چشم‌هایش از هویت او خاطرجمع شده است. خانواده او را با غم و اندوه و خشم فراوان، بدون نماز و دعا و دور از هرگونه مراسم مذهبی، با پخش ترانه‌های مورد علاقه‌اش به خاک ایران سپردند.