Mahmoud Farajnia

Shot directly by Basij forces during nationwide protests in Hashtpar city. He was targeted while present on the streets of the city and lost his life from gunshot wounds. Father of five children. A video had previously been shared on social media showing him standing with a walking stick on one of Hashtpar's streets.

در شامگاه ۱۸ دی‌ماه، در پی فراخوان رضا پهلوی برای حضور گسترده مردم در شهرهای مختلف ایران، که بعدها «انقلاب شیر و خورشید» نام گرفت، در یکی از خیابان‌های تالش حضور داشت. این مرد معترض، بدون آن‌که سلاحی در دست داشته باشد یا تهدیدی برای نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی محسوب شود، از فاصله‌ای نزدیک هدف قرار گرفت و با شلیک چندین گلوله جنگی از سوی نیروهای بسیج بر زمین افتاد. در ویدئویی که از او در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده، دیده می‌شود که کنار آتش در خیابان ایستاده و چند قدمی اطراف آن حرکت می‌کند که ناگهان هدف گلوله قرار گرفته و بر زمین می‌افتد. در ویدئوی دیگری نیز پیکر بی‌جان و نحیف او با آثار اصابت چندین گلوله به نمایش گذاشته شده؛ تصاویری که روایتگر شدت خشونت وحوش جمهوری اسلامی است. مانند بسیاری از جاویدنامان، اطلاعات زیادی از او در دست نیست. با این حال، در صفحه شخصی یکی از نوه‌هایش به نام نگار، عکس‌ها و ویدیوهایی از او منتشر شده، همراه با دل‌نوشته‌ای برای پدربزرگی مهربان: «آقاجون! رفتی، اما یاد خوبت ماندنی شد. دل‌خوشم فقط به این‌که همه به نیکی ازت یاد می‌کنن. در آرامش باشی، روحت شاد… غم بی‌پایان من.» نوه‌ی دیگرش که گویا خود فرزند خردسالی به نام ماهد دارد، با انتشار ویدئویی با صدایِ ماهد، از دلتنگی‌هایش برای او می‌گوید و این چنین می‌نویسد: «دلتنگ روزهايى‌ام كه عطر خوش پدربزرگم را داشت، ماهدم دلتنگ پدربزرگشه.» و هر روایت، تنها از دست رفتنِ یک جانِ عزیز نیست، بلکه داستان قلب‌هایی است که با فقدان عزیزی باید سر کنند که هنوز آماده‌‌ی از دست دادنش نبوده‌اند، عزیزی که بازگشتش به خانه را چشم داشته‌اند. چشمانی که تا همیشه در حسرت دیدار باقی خواهند ماند و با هر خاطره گویی خون خواهند گریست. داغی که به دست حکومت مزدور جمهوری اسلامی بر دل میلیون‌ها ایرانی نهاده شد و بی شک این داغ، دیر یا زود بنیان این حکومت را خواهد سوزاند.