Aryan Ghasemizadeh

Arian Qasemizadeh, a 14-year-old child from Kangavar, Kermanshah Province, was killed by the military-security forces of the Islamic Republic on January 9, 2026 during the popular protests in Islamshahr, Tehran Province. He was active in wrestling and gymnastics and had recently completed a professional hairdressing course.

آرین قاسمی‌زاده، متولد ۲۲ خرداد ۱۳۸۹، نوجوان ۱۵ ساله اهل شهرستان کنگاور در استان کرمانشاه، از جمله جان‌باختگان اعتراضات مردمی ۱۹ دی ۱۴۰۴ در اسلام‌شهر تهران است. بر اساس گزارش‌های منتشرشده و اظهارات منابع مطلع، او در جریان این اعتراضات بر اثر اصابت گلوله به ناحیه پشت بدن به‌شدت مجروح شد. گفته شده است که پس از انتقال به بیمارستان و تلاش کادر درمان برای نجات جانش، به دلیل شدت جراحات وارده، چند ساعت بعد جان خود را از دست داد. آرین در زمان کشته شدن تنها ۱۵ سال داشت. او در رشته‌های کشتی و ژیمناستیک فعالیت می‌کرد و به‌تازگی دوره حرفه‌ای آموزش آرایشگری را به پایان رسانده بود. او علاقه ویژه‌ای به تاریخ و هویت ملی ایران داشت و از هواداران نظام پادشاهی به شمار می‌رفت، و پس از فراخوان شاهزاده رضا پهلوی به امید روزهای بهتر و آینده‌ای روشن پا به خیابان گذاشت. نزدیکانش می‌گویند آرین درباره آینده ایران بسیار فکر می‌کرد و آرزو داشت کشورش به آزادی، پیشرفت و شکوفایی برسد. خانواده و نزدیکانش از او به‌عنوان نوجوانی پرانرژی، علاقه‌مند به ورزش و دارای برنامه‌ها و آرزوهای بزرگ برای آینده یاد کرده‌اند. پیکر آرین قاسمی‌زاده روز ۲۱ دی ۱۴۰۴ در آرامستان بهشت فاطمیه صالحیه به خاک سپرده شد. مرگ او در حالی رخ داد که نهادهای حقوق بشری بارها نسبت به استفاده از سلاح گرم و نیروی مرگبار علیه معترضان، به‌ویژه کودکان و نوجوانان، ابراز نگرانی کرده‌اند. آرین رابطه‌ای بسیار نزدیک و عاطفی با مادرش داشت. او پسری مهربان، خونگرم و فراتر از سن خود آگاه و فهمیده بود؛ همچنین برادری دلسوز برای خواهرش به شمار می‌رفت. بی‌تابی‌های مادر جوان آرین در این پنج ماه، ذره‌ای کاهش نیافته است. او روزهای خود را در حسرت دیدن و بوسیدن فرزند نوجوانش سپری می‌کند. به گفته نزدیکان خانواده، مادر آرین پس از این واقعه به‌ندرت از خانه خارج می‌شود. تنها یک‌بار، با اصرار اطرافیان، به محل تیر خوردن آرین رفت؛ اما زانوهایش توان ایستادن نداشت و اندوه مجال ماندن به او نمی‌داد. آرین نوجوانی سخت‌کوش بود که آینده خود را بر سکوهای بین‌المللی ورزش می‌دید. آرزو داشت روزی نامش به‌عنوان یک قهرمان ورزشی از تلویزیون شنیده شود. اما آن‌چه طنین‌انداز شد، این بود: «فرزند ایران و جان‌فدای میهن، جاویدنام آرین قاسمی‌زاده، ۱۵ ساله.» در شب‌های ۱۸ و ۱۹ دی، شمار نوجوانان کشته‌شده چشمگیر بود. بسیاری این موضوع را نشانه‌ای از آگاهی، مطالبه‌گری و آزادی‌خواهی نسل جدید می‌دانند؛ نسلی که به باور حامیانش، زیر بار ظلم و زورگویی نمی‌رود و برای آینده‌ای که در ذهن خود ترسیم کرده است، به میدان می‌آید.