Tayebeh Kourandi

Kurdish citizen killed by direct shooting from government forces during popular protests in Malard district of Tehran Province, specifically in the 'Se Rah Marlik' area of Sarasiab. Her body was buried secretly under security measures in her birthplace, Asadabad. Her father Malek-Ali Korundi was executed 36 years earlier for political activities when she was only 3 years old.

جاویدنام طیبه کوروندی، ۳۹ ساله، فرزند پدری مبارز بود. هنگامی که تنها و تنها سه‌سال داشت، جنایات این رژیم را با پوست و استخوان لمس کرد. او پدر خود را در تاریخ ۲ اردیبهشت ۱۳۶۸، در کشتار ۶۷، از دست داد. پدرش به اتهام فعالیت سیاسی بر علیه جمهوری اسلامی اعدام شد. طیبه از کردهای عزیز ایران بود و اهل اسدآباد همدان. در اثنای خیزش مردمی در دی‌ماه، او نیز از شمار دادخواهان و داوطلبان جنبش بود. زنی بود چو امواج دریا خروشان و همچون درخت بلوط تنومند. او تمام قدرت خود را برای باز پس‌گیری آزادی هم‌وطنانش ذخیره کرده بود. همه‌ی توان خود را به کار گرفته بود تا خواسته‌اش را فریاد بزند، نمی‌توانست در برابر ستم سکوت کند و نمی‌خواست به قاتلان مردم ایران، به جلادان پدرش، دست دوستی بدهد. پس با دستی که مشت کرده بود و با صدایی که از اعماق سینه‌اش بیرون می‌آمد، حق یک ملت را طلب می‌کرد؛ با این‌که از سفاکی این رژیم مطلع بود، قدمی پا پس نمی‌کشید. نبودن او بین ما نشانگر آن است که برای او تسلیم شدن تهی از معنا بود. ۱۹ دی، جمعه، روزی پر از تنش و شبی که در آن دریا از خون جاری شد. طیبه کوروندی با عزمی جزم و اراده‌ای استوار، بدون ترس، ذره‌ای از خواسته‌اش کوتاه نمی‌آمد و این خشم مزدوران را برمی‌انگیخت. آن‌ها با دلی سنگی و خبیثانه مردم را به رگبار می‌بستند و هرکس که سد راه آن‌ها بود، به قتل می‌رساندند. در همین احوال، شامگاه آدینه، در سه‌راه مارلیک، ۳ گلوله به سمت طیبه کمانه کرد. گلوله‌ها یکی پس از دیگری به سر و گردن او برخورد می‌کردند و او را جان‌فدای این بوم می‌کردند. پیکر بی‌جانش با مشکلاتی فراوان تحویل داده و به اسدآباد همدان منتقل شد. او با تنها یک لا پیراهن، با روحی مقاوم، زیر نسترن‌های این خاک اهورایی دفن شد. نام او یادآور شجاعت بانوان استوار ایرانی است.