Shilan Salehi

Student at Beheshti National University, daughter of Fatah and Shirin, from Baneh city, killed by direct gunfire from suppressive forces during popular protests in Tehran. Security institutions returned her body to family after applying pressure, threats and obtaining commitments, and in exchange for payment of 150 million tomans. Buried on Monday evening 6 Bahman 1404 in Baneh cemetery.

شیلان، فرزند فتاح و شیرین، اصالتاً اهل شهرستان بانه در استان کردستان بود. او برای ادامه تحصیل راهی تهران شد و در دانشگاه شهید بهشتی به تحصیل پرداخت. شیلان در کنار درس و زندگی دانشجویی، دغدغه‌های اجتماعی نیز داشت و از فعالان «حامیان مستقل کودکان کار» بود؛ فعالیتی که بخشی از توجه و همراهی او با کودکان کار را نشان می‌داد. با آغاز اعتراضات هجدهم و نوزدهم دی‌ماه، زندگی شیلان نیز مانند بسیاری از جوانانی که در آن روزها درگیر حوادث شدند، دستخوش تغییر شد. روز پنجشنبه، هجدهم دی‌ماه ۱۴۰۴، شیلان در جریان اعتراضات مردمی در تهران، از ناحیه پشت هدف گلوله جنگی قرار گرفت. پس از آن، خانواده شیلان مدت‌ها در جست‌وجوی پیکر فرزندشان بودند. نزدیکانش برای تحویل گرفتن پیکر او تحت فشار و تهدید قرار گرفتند و از آنان تعهد کتبی گرفته شد که درباره آن‌چه رخ داده اطلاع‌رسانی نکنند و مراسم را در سکوت کامل برگزار کنند. در نهایت، بنا بر همین روایت‌ها، خانواده پس از پرداخت مبلغی پیکرش را تحویل گرفتند. خانواده، پیکر شیلان را به زادگاهش، بانه، بازگرداندند و مراسم خاک‌سپاری او را در سکوت برگزار کردند. هجده روز پس از کشته‌شدنش، شامگاه دوشنبه ششم بهمن‌ماه ۱۴۰۴، پیکر شیلان در آرامستان شهر بانه به خاک سپرده شد. پس از آن، نام شیلان در فضای مجازی بارها بازتاب یافت؛ نام جوانی که برای کسب علم و دانش از بانه راهی تهران شده بود و در کنار تحصیل، دغدغه کودکان کار را داشت و از حقوق آنان حمایت می‌کرد. یاد او در روایت‌هایی که از زندگی‌اش منتشر شد، با همین دو تصویر گره خورد: دانشجویی که در پی آموختن بود و انسانی که نسبت به زندگی و حقوق کودکان کار بی‌تفاوت نماند.