Pedram Sabouri

در میان جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، نام پدرام صبوری به‌عنوان پدری جوان و زحمت‌کش ثبت شده است؛ مردی ۳۶ ساله، متولد ۱۲ آبان ۱۳۶۸، متأهل و پدر دختری چهار ساله که زندگیِ خود را از راه فروش و پخش مواد غذایی در بازار تهران تأمین می‌کرد. او ساکن فاز یک شهر جدید پردیس بود و به گفتهٔ نزدیکانش، در کنار کار و تأمین معاش خانواده، بخشی از درآمد خود را صرف کمک به کودکان کار و حمایت از حیوانات بی‌پناه می‌کرد. براساس روایت‌های موجود، پدرام صبوری شامگاه ۱۸ دی‌ ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات مردمی در فاز یک پردیس حضور داشت و بر اثر اصابت ترکش گلولهٔ جنگی به دست و پایش زخمی شد. با وجود جراحات، آسیب‌های واردشده سطحی گزارش شده و او پس از درمان اولیه به خانه بازگشت. با این حال، عصر روز بعد، ۱۹ دی‌ماه، از منزل خارج شد. او به خانواده گفته بود که برای غذا دادن به سگ‌های بی‌پناه و انجام کاری کوتاه بیرون می‌رود، اما بار دیگر به محدودهٔ تجمعات و اعتراضات در فاز یک پردیس بازگشت. شاهدان و منابع آگاه گزارش داده‌اند که در همان محدوده، حوالی میدان عدالت، هدف شلیک مستقیم گلولهٔ جنگی به کمر قرار گرفت. حدود ساعت ۹ شب، دو فرد ناشناس پیکر نیمه‌جان او را به نزدیکی منزلش رساندند. خانواده و همسایگان بلافاصله او را به بیمارستانی در پردیس منتقل کردند، اما شدت جراحات و خون‌ریزی اجازه نداد که تلاش پزشکان نتیجه‌ای داشته باشد و او جان خود را از دست داد. پس از کشته شدن پدرام صبوری، خانواده برای پیگیری وضعیت پیکر او به مراکز مختلف از جمله کهریزک و بهشت‌زهرا ارجاع داده شدند. بنا بر گزارش‌ها، پیکر او پس از طی مراحل اداری سرانجام به خانواده تحویل داده شد و برای خاک‌سپاری به بهشت زهرای تهران منتقل شد. همچنین منابع نزدیک به خانواده گفته‌اند که هنگام تحویل پیکر از آنان خواسته شده بود او را «بسیجی» معرفی کنند، درخواستی که با مخالفت خانواده روبه‌رو شد. مراسم خاک‌سپاری و یادبود او نیز در فضایی همراه با محدودیت‌ها و تدابیر امنیتی برگزار شد. پدرام صبوری با رفتنش، همسر و دختر خردسالش را تنها گذاشت؛ دختری که تنها چهار سال داشت و از آن پس باید بدون حضور پدر بزرگ شود. یاد او در روایت‌های نزدیکانش با مهربانی، مسئولیت‌پذیری و توجه به انسان‌ها و حیوانات نیازمند گره خورده است؛ مردی که در روزهای پرالتهاب دی‌ماه ۱۴۰۴ جان خود را از دست داد و نامش در شمار جان‌باختگان آن اعتراضات ماندگار شد.