Amir Mohammad Hamouleh

Amir Mohammad Hamuleh, a 24-year-old young man, died on the night of March 29 after being hospitalized for nearly two months and in a coma due to a gunshot wound. This immortal had joined the crowd of protesters on January 8. During this gathering, an elderly woman was targeted by gunfire and Amir Mohammad stepped forward to help and save her.

امیرمحمد هموله، ۲۴ ساله، فارغ‌التحصیل رشته حقوق و ساکن شهرک صدف شهریار بود. او فرزند دوم خانواده‌ای پنج‌نفره بود؛ فرزند هادی و معصومه که یک خواهر و یک برادر نیز داشت. امیرمحمد به هنر و موسیقی علاقه خاصی داشت؛ نوازنده کمانچه بود و به آثار استاد محمدرضا شجریان دلبستگی ویژه‌ای داشت. نزدیکانش او را جوانی پرشور و سرشار از امید به زندگی توصیف می‌کنند که بخش زیادی از اوقاتش را صرف نواختن و شنیدن موسیقی می‌کرد. او در حال گذراندن دوران سربازی بود و تنها ۵ ماه به پایان خدمتش باقی مانده بود. دلش پر بود از رویاهای ساده‌ای که در انتظارش بودند؛ قرار بود پس از پایان خدمت، به خواستگاری دختری برود که دوستش داشت و سال‌ها منتظر مانده بودند تا روزی که بالاخره بتوانند کنار هم زندگی مشترک‌شان را آغاز کنند. اما سرنوشت راه دیگری برایش رقم زد. در روز ۱۸ دی، امیرمحمد از پادگان بیرون می‌آید. لباسش را عوض می‌کند تا مردم گمان نکنند از نیروهای سرکوب است و به جمع معترضان می‌پیوندد. در جریان تلاش برای نجات یک خانم میان‌سال که تیر خورده بود، خودش از پشت هدف اصابت گلوله جنگی قرار می‌گیرد؛ گلوله به ناحیه سر او اصابت می‌کند. پس از تیراندازی، او را به بیمارستان نور شهریار منتقل کردند. در آن‌جا دچار عفونت مغزی شد و به کما رفت؛ حدود ۵۰ روز تحت درمان در کما بود. خانواده‌اش تمام تلاش خود را برای نجات جانش به کار بستند؛ در این مدت حدود ۴ میلیارد تومان هزینه درمان شد، چنان‌که پدرش خانه و ماشین خود را فروخت تا جان امیرمحمد را نجات دهد. امیرمحمد سرانجام روز شنبه، ۹ اسفند، جان خود را از دست داد. به دلیل قطعی اینترنت، خانواده موفق نشدند بلافاصله اطلاع بدهند که او جاویدنام شده است. باقی‌مانده داروهای او را خانواده‌اش به بهزیستی اهدا کردند. مراسم سوم و هفتم او تحت شرایط شدید امنیتی برگزار شد. در زمان درگذشت، خانواده برای آن‌که نیروهای امنیتی اجازه خاک‌سپاری بدهند، ناچار اعلام کردند که او بر اثر تصادف جان باخته است؛ اما در مراسم بعدی، حقیقت را اعلام کردند: امیرمحمد جاویدنام شده و در نتیجه اصابت گلوله جنگی نیروهای سرکوب، جان باخته بود. پیکر او در باغ رضوان شهریار، در کنار دوست و هم‌رزمش، جاویدنام معین بصیری از دیگر جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه به خاک سپرده شد. در ویدیویی که در اینستاگرام منتشر شد، مادر و خواهر امیرمحمد دیده می‌شوند که در حال اشک ریختن و رقصیدن، ماشینی را به رسم ماشین عروس برای مراسم خاک‌سپاری او آماده کرده بودند یادآور آرزوی ازدواجی که هرگز محقق نشد. پدری که هر آن‌چه داشت را برای زنده ماندن پسرش داد؛ خانه‌اش، ماشینش، آرامش شبانه‌روزی‌اش و در پایان، دستانش خالی از فرزند، اما هرگز خالی از عشق او، ماند. هادی، پدر امیرمحمد، امیدوار بود روزی در جایگاه پدر داماد بنشیند و شادی فرزندش را ببیند؛ اما به‌جای آن، باقی‌مانده داروهایی را که برای نجات جان او خریده بود، به بهزیستی بخشید تا شاید جان دیگری نجات یابد. این آخرین هدیه‌ای بود که خانواده‌ای داغ‌دار، در اوج درد خود، به دیگران تقدیم کردند. یاد امیرمحمد و عشق بی‌دریغ پدر و مادرش، برای همیشه در دل‌ها جاودان خواهد ماند.