Afshin Miarkiani

جاویدنام و جان‌فدای هم‌میهن، افشین میارکیانی، مهندس، قهرمان و مربی تکواندو و پدر دو فرزند دانشجو، از جمله شهروندانی بود که در جریان اعتراضات مردمی چالوس در شامگاه ۱۸ دی‌ ۱۴۰۴، در ۵۳ سالگی جان خود را در راه ایران و هم‌میهنانش از دست داد. براساس گزارش منتشرشده توسط ایران‌اینترنشنال در اول بهمن ۱۴۰۴ به نقل از شاهدان عینی، افشین میارکیانی هنگام کمک‌رسانی به معترضان مجروح در چالوس، هدف شلیک نیروهای سرکوب‌گر حکومتی قرار گرفت. به گفتهٔ شاهدان، نخستین گلوله به ناحیهٔ کلیهٔ او اصابت کرد، اما او با وجود جراحت شدید همچنان تلاش می‌کرد به زخمی‌های دیگر کمک کند. دقایقی بعد، دو گلولهٔ دیگر از پشت به او شلیک شد و او در همان محل جان باخت. بنا به گفتهٔ نزدیکان، جاویدنام افشین میارکیانی، انسانی مهربان، خانواده‌دوست و عاشق زندگی بود. ویدئوهای منتشرشده از او در فضای مجازی نیز گواهی بر این ویژگی‌هاست. ورزش، موسیقی، رقص و آواز بخش جدایی‌ناپذیر زندگی‌اش را تشکیل می‌داد و بسیاری از دوستان و آشنایانش از روحیهٔ شاد، انرژی مثبت و عشق او به مردم یاد کرده‌اند. به گزارش مجموعهٔ توانا، در یکی از مراسم‌های یادبود افشین میارکیانی، حاضران با پخش ترانهٔ «سوگند» و تشویق ایستاده، یاد و نام او را گرامی داشتند و با آرمان‌هایش تجدید میثاق کردند. نزدیکانش او را انسانی نوع‌دوست، ایران‌دوست و یاری‌رسان توصیف کرده‌اند؛ مردی که حتی در واپسین لحظات زندگی نیز در اندیشهٔ کمک به دیگران بود و سرانجام در برابر کلانتری چالوس هدف گلوله قرار گرفت. او در ماه‌های پیش از کشته شدن نیز در صفحهٔ اینستاگرام خود از رنج مردم ایران می‌نوشت و یاد جان‌باختگانی چون نیکا شاکرمی، مهسا امینی، کیان پیرفلک و همچنین زندانیان و خانواده‌هایی چون خانوادهٔ قره‌حسنلو را گرامی می‌داشت. یاد افشین میارکیانی، ورزشکار مردمی، پدری مهربان و انسانی فداکار که جان خود را در مسیر یاری به هم‌نوعانش از دست داد، همواره در خاطر خانواده، دوستان، شاگردان و دوست‌دارانش زنده خواهد ماند.