Samin Rostami

Nurse at Aram Hospital, shot from behind by direct gunfire from government repressive forces while attempting to help another woman who was being beaten by repressive forces. Died after sustaining severe injuries from live bullet that struck her spleen. Authorities prevented her burial in main cemetery, buried in cemeteries on outskirts after payment of fees. Married and mother of two children

ثمین رستمی، شهروند ۴۲ ساله تُرک، پرستاری متعهد و مادر دو پسر بود که در شامگاه ۱۹ دی ۱۴۰۴ و در پی فراخوان شاهزاده رضا پهلوی به جمعیت اعتراضی مردم در کرج پیوست. او در همان شب به دلیل اقدامات انسان‌دوستانه‌ی خود هدف شلیک مستقیم نیروهای سرکوب‌گر جمهوری اسلامی قرار گرفت و جان باخت. او به‌عنوان پرستار رسمی در بیمارستان آرام کرج کار می‌کرد. همکاران و نزدیکانش وی را انسانی صبور، فداکار و شجاع توصیف کرده‌اند. ثمین، تماشاگر تجمعات نبود؛ او در منطقه‌ی مهرویلا (انوشیروان) کرج متوجه ضرب‌وشتم شدید یک دختر جوان بی‌دفاع توسط مأموران امنیتی شد و بر اساس تعهد حرفه‌ای و انسانی‌اش برای نجات آن دختر جلو رفت. مأموران حکومتی از پشت سر و با اسلحه‌ی جنگی به سمتش شلیک کردند. گلوله‌ی جنگی از پشت به ناحیه‌ی طحال و پهلوی او اصابت کرد و به دلیل خون‌ریزی شدید جان سپرد. کسانی که برای نجات پیکر زخمی‌اش تلاش می‌کردند، توسط مأموران به‌شدت ضرب‌وشتم شدند؛ مأموران با پنجه‌بوکس به صورت آن‌ها کوبیدند و انگشتان و دست‌هایشان را شکستند. نهادهای امنیتی کرج، پیکر او را به مدت چهار روز توقیف کردند و تحویل آن مشروط به پرداخت مبالغی تحت عناوین مختلف و اخذ تعهدات امنیتی از خانواده شد. همچنین نیروهای امنیتی اجازه‌ی خاک‌سپاری‌اش را در آرامستان اصلی کرج (بهشت سکینه) ندادند تا از تجمع مردم جلوگیری کنند. در نتیجه پیکرش در روز ۲۳ دی‌ ۱۴۰۴ تحت تدابیر شدید در یکی از آرامستان‌های حاشیه‌ای کرج دفن شد. در تاریخ ۲۹ بهمن‌ ۱۴۰۴، مراسم گرامیداشت چهلمین روز جان‌باختن او با حضور خانواده، همکاران، دوستان و جمعی از شهروندان بر سر مزارش برگزار شد. حاضران با قرار دادن گل بر مزارش، او را «قهرمان» و «شهید راه آزادی» خطاب کردند. انسانی فداکار، صبور و بااخلاق که جان خود را در راه یاری‌رساندن به یک انسان دیگر از دست داد. متن وصیت‌نامه‌ی جاویدنام ثمین رستمی که تنها یک روز قبل از جاودانه شدنش نوشته است: «به امید روزهای بهتر و آزادی‌مون مراقب خودتون باشید هوای پسرای قشنگم رو داشته باشید من خیلی آرزو دارم براشون زندگی و شادی‌هاش خیلی دوست داشتنیه ولی آینده مهم‌تره یه عده فدا شیم اوضاع درست شه کسی که خودش و عزیزاش رو دوست داشته باشه میهن و مردمش رو هم دوست داره «می‌خوام برم که بقیه راحت‌تر زندگی کنن. به امید روزی که همه بهتر نفس بکشن.»