Amir Radman Mehr

امیر رادمان‌مهر فرزند ایران بود و پرورده‌ی اصفهان. او در تاریخ ۲۶ تیر ۱۳۶۳ متولد شد. کودکی‌اش در سایه‌ی جنگ گذشت و جوانی‌اش با امید به فرا رسیدن روزهای بهتر. امیر کارمند اتاق بازرگانی اصفهان بود. در بیست‌ونه خرداد ۱۴۰۴ در چهل‌ویک سالگی فصل دیگری در زندگی امیر آغاز شد. او و زنی که قرار بود همراه و همسر او در سال‌های پیش‌روی زندگی‌اش باشد، به عقد هم درآمدند. تابستان و پاییز در تکاپو و تدارک و انتظار فرا رسیدن نوروز گذشت. چرا که قرار بود نوروز ۱۴۰۵ نوروزی یگانه در زندگی‌شان باشد. امیر و همسرش نوروز را برای جشن ازدواجشان برگزیده بودند. بهار اصفهان زیباست، چه بهتر از اینکه جشن آغاز زندگی مشترکشان همزمان با جشن نوزایی طبیعت باشد؟ پاییز نیز گذشت و دی‌ماه فرا رسید و آن بزنگاه تاریخی، آن دو روز خونین، سرنوشت دیگری برای امیر و همراه زندگی‌اش رقم زد. در شامگاه جمعه، نوزدهم دی، اصفهان، همچون سایر شهرهای ایران، به آتش گلوله‌ و خون نشست. امیر در شامگاه نوزده دی در حوالی سه‌راه سیمین هدف گلوله‌ی جنگی قرار گرفت. دو گلوله‌ی جنگی بر پیکر امیر نشست: یکی به دست چپ و گلوله‌ی دیگر به پهلوی چپ. امیر را به بیمارستان میلاد منتقل کردند. او سه روز در بیمارستان بستری بود. سه روزی که هر ساعتش همچون عمری بر خانواده‌ی دل‌نگران او گذشت، سه روزی که هر ثانیه‌اش در بیم و امید سپری شد تا اینکه سرانجام در دوشنبه، بیست و دوم دی‌ماه ۱۴۰۴، جسم امیر هجوم سهمگین گلوله را تاب نیاورد و جانش را از دست داد. اما این پایان مصائب خانواده‌ی امیر رادمان‌مهر نبود. پیکر امیر به باغ رضوان اصفهان منتقل شد و تا چند روز از تحویل جسمش به خانواده سر باز زدند. منابع مطلع به ایران‌وایر گفتند، پس از تحویل جسد، درخواست پدر امیر برای تشییع پیکر او از مقابل خانه تا آرامگاه نیز رد شد. سرانجام امیر در آرامستان باغ رضوان اصفهان، به خاک پاک ایران سپرده شد. امیر رادمان‌مهر فرزند ایران بود. نامش جاودان و یادش گرامی باد.